Pimploy 的个人资料♥ P i m p l o y ♥照片日志列表 工具 帮助

日志


3月14日

ปัจจัยภายนอก

14-03-2008

เมื่อคืนนอนไม่หลับ.. กว่าจะหลับก็เกือบตีห้าแล้วฟ้าสว่างพอดี
เหตุเพราะกินชาเย็นไปเมื่อตอนเย็น คาเฟอีนมันแรง
เคยไหม?? อยู่ข้างกัน.. ห่างกันแค่มือเอื้อมแต่เหมือนอยู่ไกลกันจัง
ไม่รู้เพราะว่าพูดกันไม่เข้าใจวันก่อนหรือเปล่า
ทำเอาเราแย่มาจนถึงวันนี้..
เอาขนมปังหมูหยองแฮมง้อละนะ
ถ้าไม่ดีขึ้นเค้าจะซื้อเพิ่มอีก
เราห้ามความคิดของคนอื่นไม่ได้หรอก
ห้ามไม่ให้เค้ามาสนใจ หรือห้ามไม่ให้เค้ามาสนใจคนของเรา
ทุกสิ่งอย่างเป็นปัจจัยภายนอกที่เหนือความควบคุมของเราสองคน
ปัจจัยที่สำคัญคือความสัมพันธ์ของเราสองคนมากกว่า
ระยะเวลาที่คบกันมันยาวนานก็จริง..
แต่นั่นมันไม่ได้หมายความว่าความไว้วางใจจะสม่ำเสมอ
ก็ต้องมีบ้างแหละ.. ที่เราหวงเค้า และเค้าก็หึงเรา
ธรรมดาของสัมพันธภาพมนุษย์
ถ้าได้บอกบางสิ่งบางอย่างออกไปให้ได้รู้
อาการน้อยใจก็เบาบางลง..
รักนะจุ๊บจุ๊บ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
..

วงกลม

13-03-2008

เมื่อวานเหนื่อยมากเหมือนเดินทางเป็นวงกลม
พาเพื่อนไปสัมภาษณ์งานที่ปิ่นเกล้า
จากนั้นก็รอพี่เคมารับไปตกปลากแถวดอนเมือง
เย็นละ เพื่อนสาวโทรมาชวนไปกินข้าวที่เซ็นทรัลเวิร์ล
กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ดึกอยู่เหมือน..
เมื่อยขาไปหมดเลยนะ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้
หนูทำได้..
อยากได้กล้องแล้วนะ แต่ทำไงดีอ่ะ ต้องรอไปก่อน
อาจารย์เค้าหวังดีก็รับความหวังดีนี้ไว้
เค้าจะไปซื้อให้ที่ญี่ปุ่นเดือนหน้าเพราะต้องไปทำวิจัย
แต่อยากได้แล้วนี่นา เดี่ยวเงินจะหมดไปซะก่อนนี่สิ
เฮ้อออออออออออออออ

..

 

ไปบางปู

9-03-2008

เมื่อวานไปออกทริปเมืองโบราณกับคณะอะแชะลูกเป็ดทัวร์มา
เอาดิจิม่อนตัวเล็กไปสู้กับกล้องโปรฯ ของเพื่อนร่วมทริป
แต่คงจะสู้ไม่ไหว คิดถึง FM8 ตัวเก่าขึ้นมาอย่างจับใจ
กล้องตัวแรกที่ถูกส่งต่อให้กับรุ่นน้องแลกกับเงินก้อนใหญ่มาจับจ่าย
คิดมากก็เปลืองเปล่าๆ เอาเวลาไปอะแชะกันต่อดีกว่า
สนุกสนานมากมาย.. เหนื่อยนิดเมื่อยหน่อยสลับกันไป
ยังไม่ทันออกจากเมืองโบราณเลยโทรตามซะแล้วว่าจะกลับบ้านหรือยัง
เฮ้อออออออ.. เหนื่อย
ไปกินข้าวต่อกันที่บางปู คนเยอะเหมือนเดิม
ไปกี่ครั้งก็อร่อยทุกครั้ง กินแกงส้มแล้วคิดถึงแม่
แม่ชอบสั่งเวลามากินด้วยกัน..
คิดถึงแม่อยากกลับบ้านอีกแล้วววววววว
ออกจากบางปูเกือบทุ่มแล้ว
โทรมาตามอีกรอบนึงละ --' กลับแล้วค๊าบบบบบ
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพอาบน้ำนอนกระโดดขึ้นเตียง
นอนหลับสบายอยู่ดีๆ ก็โทรเข้ามาทำไมกันไม่เข้าใจ
ทำไปเพื่ออะไร เพราะสนุกใช่ไหม ไม่เป็นไรยังทนได้..
ถ้ามันมากกว่านี้คงไม่ไหวแล้วนะต้องสู้กันซักตั้งแล้วนะ
ในเมื่อคนอื่นมีให้สนใจไม่ยอมไปสนใจ
ก็ต้องไม่ปล่อยไว้ให้รกหูรกตาหรอก
เดี๋ยวจะหาว่าสวยไม่เตือน!!!
..

โกรธ

7-03-2008

มะวานแม่บอกว่าหมอมาตรวจรถถังที่บ้าน
ตรวจทุกอย่างในตัวมันเลยทีเดียว
แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไรนอกจากน้ำหนักเกินขนาด
หมาพันธุ์ปั๊กเท่านั้น (แม่เลี้ยงดีเกินไป)
หมอเลยถามว่า.. ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาทำมันทำอะไรบ้าง
แม่เลยเล่าว่าอาทิตย์ที่แล้ว
เพื่อนของพี่สาวเอาหมามาฝากไว้ตัวนึงเพราะเค้าต้องไปต่างประเทศ
บังเอิญว่า.. แม่เห็นรถถังมันชอบไอ้ตัวนี้มากพอสมควร
เพราะเล่นกันทั้งวันไม่หยุดไม่หย่อน
หมอเลยสันนิษฐานว่ามันอาจจะเป็น โรคซึมเศร้าในหมา
เพราะมันดูเหงามากพอสมควร
น่าสงสารจริงหมาอิชั้น
..
เมื่อวานเกิดอาการนอยอย่างมีสาเหตุ..
พี่เคมารับไปนอนเล่นที่ออฟฟิตรอเค้าทำงานเสร็จ
พี่เครับรุ่นน้องที่ทำ 3D มาเพิ่ม 2 คน หญิงหนึ่งชายหนึ่ง
เราเจอเค้าสองคนเราก็ให้ความเคารพนะ
พี่ผู้ชายโอเค.. แต่อีพี่ผู้หญิงนี่สิกวนอวัยวะเบื้องล่างอย่างมาก
'น้องพิม.. นี่พี่ตุ๋ม กับพี่อ๊อฟนะ'
เราก็ไหว้แล้วนะ
'อ๋อ.. ที่บอกว่าพี่เคไปรับแฟนนี่เองหรอ อ้วนเชียว'
' '
'พอดีผมชอบอ้วนๆอ่ะนะ ฟัดแล้วแน่นดี'
โล่งอกไปแฮะ..
จากนั้นเราก็ไปถอดคอนแท็คในห้องน้ำ
ใช้เวลานานพอควรแหละเพราะปวดอึด้วย
พอเราออกมาเท่านั้นแหละ งานเข้าเลย
'คนอ้วนนี่ทำอะไรเชื่องช้าจังเลยเนอะ'
' '
โคตรโกรธเลยอ่ะ.. เราก็ได้แต่ยิ้มๆแล้วเดินไปหาพี่เค
รู้สึกแย่บอกไม่ถูก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยไม่ใครว่าเราว่าอ้วนเลยนะ
ขนาดแม่ที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดยังไม่เคยพูดให้เจ็บช้ำน้ำในใจ
ใช่ซี๊.. แกมันหุ่นดี อีสะโอดสะอง อีผอมเพรียว
ก็ไปบ่นๆกับพี่เคว่าไม่ชอบเลยที่เค้ามาว่าแบบนี้
แต่เราก็เข้าใจแหละนะว่าตอนนี้ที่ออฟฟิตรับงานเข้ามาเยอะ
ต้องอาศัยทั้งนังพี่ตุ๋ม กับพี่อ๊อฟ
เราเลยหนีไปนอนดูโทรทัศน์บนโซฟาที่นอนประจำ
มาอีกละ มันมาอีกละ..
'โซฟาเค้ามีให้นั่งนะคะน้องพิมไม่ใช่ให้นอน'
'ก็เวลามาที่นี่หนูก็นอนประจำอ่ะพี่'
พอดีพี่อ๊อฟเดินเข้ามาพอดี
'มึงว่าแฟนเจ้าของบริษัทมากระวังโดนไล่ออกนะมึง'
เฮ้อออออออออออออ
พระเจ้ายังเข้าข้างคนสวยอย่างเราเนอะ
..

รถถัง

6-03-2008

วันนี้แม่โทรมาหาแต่เช้าตรู่.. บอกว่าหมาบ้านน้าตายหมดแล้ว
น้ามาขอหมาที่บ้านไปสองตัว ความจริงแม่ก็ไม่อยากให้หรอกเพราะรักยิ่งกว่าลูก
ถึงแม้ว่าบ้านน้าจะอยู่ใกล้ๆ ไปมาหาสู่กันได้ แต่ก็นะ.. ความผูกพันมันไม่เข้าใครออกใคร
แม่เลยหาวิธีที่จะให้หมาโดยที่ตัวแม่เองไม่เสียใจ
น้าขับรถมารับหมาที่บ้านแม่เลยนบอกให้น้าเปิดประตูหลังของ CRV แล้วพับเบาะ
แม่จะดูว่าหมาตัวไหนในบ้านที่จะกระโดดขึ้นหลังรถ
ปรากฏว่ามีสองตัวที่กระโดดขึ้นไป คือตัวขาว และตาวาว
แม่เข้าไปกอดมันแล้วก็ร้องไห้ แต่เหมือนว่าไอ้สองตัวนี้ไม่มีสำนึก
ว่าจะจากแม่ไปแล้ว.. มันส่ายตูดดุ๊กดิ๊กเหมือนเดิม
แต่พอน้าขับรถออกจากบ้านเท่านั้นแหละ
มองตาละห้อยน้ำลายไหลย้อยเลยทีเดียว
แม่บอกอีกว่า อีรถถังมันไม่กินข้าวมาสองวันแล้ว
ได้แต่นอนซม และนอนกรน แม่เลยนัดหมอมาดูมันที่บ้านเย็นนี้
รถถังเป็นหมาที่เค้าซื้อให้แหละนะ ต้องโทรบอกเจ้าของเก่าซะหน่อย
แต่บอกเค้าให้เค้าโทรไปคุยกะแม่แทนว่ามันเป็นมากหรือเปล่า
อยากกลับบ้านแล้วววววว..
คิดถึงรถถัง
..

อึดอัดใจ

03-03-2008

พี่บอกหนูว่าหนูให้เวลาพี่น้อยเกินไป
ใช้เวลาอยู่กับเพื่อน.. กับโลกส่วนตัวอ้วนกลมของหนูซะส่วนมาก
หนูไม่รู้ว่าเราสองคนควรให้เวลาซึ่งกันและกันมากน้อยแค่ไหน
เพียงแต่ก่อนที่จะไปญี่ปุ่นเมื่อปลายปีที่แล้ว
พี่มีเวลาให้หนูน้อยเหลือเกิน..
น้อยจนรู้สึกว่าหนูอยู่คนเดียวบนโลกของความสัมพันธ์ของเรา
หลังจากกลับมาคราวนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง..
พี่ต้องการเวลาจากหนู.. มากจนทำให้บางครั้งหนูก็อึดอัด
พี่ต้องการความรักจากหนู.. มากขึ้นจนทำให้หนูรู้สึกว่าพี่ไม่เคยพอ
เพื่อนคนนึงเคยถามว่า แกยังทะเลาะกันอยู่ไหม
ตอบไปแบบไม่ค่อยเต็มปากเท่าไหร่ว่าไม่แล้ว
ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น.. เราไม่ได้ทะเลาะกัน
เพียงแค่ส่วนลึกในใจของหนูมันวุ่นวายไปเองว่าอย่างโน้นอย่างนี้
เมื่อวานเพื่อนคนเดิมถามว่าพี่รู้หรือยังว่ามีเพื่อนไปนอนที่ห้องด้วย
พี่รู้แล้วเหมือนเดิม.. แต่ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
หนูอึดอัดใจนะ หนูอยากเป็นเหมือนเดิมก่อนเราจากกันคราวที่แล้ว
อึดอัดใจน่ารำคาญ สนใจมากไปก็น่าเบื่อ
ทุกคนก็รู้สึกดีทั้งนั้นเวลาไปเที่ยวแล้วมีคนคอยตามมา
มารับหรือมาเฝ้าก็ไม่รู้.. รู้แต่ว่าอายพี่ทั้งออฟฟิต
หนูผิดใช่ไหมที่คิดแบบนี้..
..
ห่างกันสักนิดจะเป็นไรสุดที่รัก
..

ออกกำลังกาย*2

29-02-2008

วันที่สองของการลดน้ำหนัก..
ทุกอย่างเป็นไปอย่างสวยงาม ไม่ทรมาน ไม่อยากกินอะไรบ่อยๆ
กินผลไม้มากเหมือนเดิม.. มากจนน่าตกใจ
ไม่หิวบ่อยละนะ แต่ถ้ามาชวนไปกินอะไรอาจจะตบะแตกได้
พรุ่งนี้วันเสาร์ แล้วอีกวันก็วันอาทิตย์ได้ดูเดี่ยวพี่โน้สแล้ว
หลังจากรอคอยมากว่า 3 เดือนจากการจองบัตร
จะได้ดูกันเป็นทีมซะด้วยสิ.. โอ้ยยย อิชั้นตื่นเต้น (แหะแหะ)
เมื่อเช้าไปวิ่งมาได้ 7 รอบไปต่อไม่ไหวแล้ว
เพราะว่าล้าจากการวิ่งและแอโรบิคเมื่อวานนี้น่ะเอง
แต่ก็ยังโอเคอยู่นะ สบายสบาย ชิลชิล ลั้ลลาน่าดูเลยชั้น
วิ่งและวิ่ง วิ่งต่อไปแหงนหน้ามองฟ้า
สายตามองไปเห็นหน้าต่างคอนโด มีผู้ชายพุงกลมโบกมือให้แฮะ
เออดีเหมือนกันเนอะ.. ยังมีกะใจตื่นมามองอิชั้นวิ่งตอนเช้า
กลัวอู้ใช่มั้ยล่ะ..
ช่วงนี้มีความสุขมากเลยนะบอกตามตรง
อะไรที่มันต่างกันเยอะเหมือนเราสองคน
เวลาเข้ามาใกล้ๆกันแล้วก็สนุกไม่เบา
..

ลดน้ำหนัก

28-02-2008

เมื่อวานเหมือนเป็นการกินสั่งลาเนื่องจากสเต็กสามย่านทำเอาแน่นท้อง
ตามติดด้วยน้ำแข็งใสแถวเจริญผล.. หวานมากกกก ถึงมากที่สุด
แต่ก็มีความสนุกเจือปนตอนตามล่าหาร้านน้ำแข็งใสนี่แหละ
ไปร้านโลโม่เป็นครั้งที่สอง อยากได้โพราลอยด์
แต่ฟิล์มแพงเหลือเกินตอนนี้เก็บตังค์ไว้กินก่อนดีกว่าเนอะ..
หลังจากกินอย่างรุนแรงมะวาน..
วันนี้จึ่งเริ่มการออกกำลังกายอย่างจริงจังซะที
หลังจากผลัดวันประกันพรุ่งมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว
เมื่อเช้าวิ่งรอบสนามบอลที่คอนโดเก้ารอบ
เป็นการเอาฤกษ์เอาชัยซะหน่อย
เหนื่อยเหมือนกัน.. แต่ไม่มากเท่าไหร่
กลับขึ้นมาบนห้องมีสลัดผลไม้น้ำใสรออยู่บนโต๊ะ
เหมือนสลับขั้วและสลับข้าง
ความเป็นจริงเราต่างหากที่ต้องเป็นคนทำสลัดแล้ววางไว้บนโต๊ะ
กินสลัดอย่างฝืดคอแฮะ (แค่กแค่ก)
แปลกใจที่คนตรงหน้ากินสลัดเหมือนกับเรา
ด้วยเหตุผลของง่ายๆว่า กินเป็นเพื่อนกันจะได้มีแรงลดน้ำหนัก
หลังจากนั้นก็เริ่มต้นซักผ้าด้วยมือไม่พึ่งพาเครื่อง
เพื่อให้เป็นการออกกำลังกายอีกรอบ เล่นเอาหอบแฮ่กๆๆ
ทำงานบ้านเสียหน่อย..
เย็นนี้ลงมาเต้นแอโรบิค ชอบจังเลยไอ้เต้นๆประกอบเพลงเนี่ยะ
อารมณ์เพลงเหมือนไปทองหล่อไม่มีผิด
ติดแค่มันไม่ต้องเสียเงิน.. ที่สำคัญได้ออกกำลังกายด้วยแฮะ
เมนูอาหารเย็นวันนี้มี ปลาทูนึ่ง ผักสด น้ำพริกอ่อง น้ำเต้าหู้ใส่ลูกเดือย
เป็นไปได้ไงเนี่ยะที่วันนี้ไม่กินแป้ง!!!
หนูรู้ว่าพี่อยากกินขนมอร่อยๆ แต่ต้องมาทนกินเมนูลดน้ำหนักเป็นเพื่อหนู
หนูจะพยายามนะ เอาให้เต็มที่..
สู้เว้ยยยยยยยยยย
..

ใกล้กัน

16-02-2008

เสียงโทรศัพท์ดังตอนห้าทุ่มกว่าๆแล้ว..
คืนนี้โทรมาเร็วแฮะ ฉันคิด..
'อยู่สุวรรณภูมิแล้วนะจะออกมารับเปล่า'
ถามจริง ถามจริง ถามจริงสิ
'พี่คิมจองตั๋วให้ ไม่อยากบอกก่อนเดี๋ยวไม่ตื่นเต้น'
หลอกกันเล่นเหรือเปล่า??
'เซอร์ไพรส์ไง.. ไม่มีของขวัญให้วาเลนไทน์'
ไม่เอาน่า.. อย่าหลอกกันให้ดีใจ
'อีกชั่วโมงนึงเจอกันที่บ้านนะ'
รับคำทั้งน้ำตา..
..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้จับมือกัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้มองตากัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้กอดกัน..
..
คิดถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
ยี่สิบเก้ากันยาปีที่แล้ว ถึงสิบห้ากุมภาปีนี้
เวลามันช่างยาวนานสำหรับใครบางคนที่กำลังรอคอย
แต่เวลามักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาที่เรากำลังมีความสุข
ใช่สิ.. ตอนนี้กำลังมีความสุข
คนคุ้นเคยที่กลับมาอยู่ตรงหน้าอย่างไม่คาดคิด
ถ้าเป็นโรคหัวใจคงหัวใจวายตั้งแต่รู้ว่าอยู่สุวรรณภูมิ
นอนไม่หลับ.. ไม่อยากนอน..
กลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วคนตรงหน้าจะหายไปพร้อมกับความฝัน
หยิกแขนตัวเองสิ.. อุ๊ยย เจ็บแฮะ
ไม่ได้ฝันไป นี่คือเรื่องจริง..
คนที่รักที่สุดนอนหลับอุตุอยู่ตรงหน้าแล้วนี่
คิ้วเข้มๆ จมูกโด่งๆ ตากลมๆ พุงกลมๆ
ทุกอย่างที่เคยสัมผัส มันยังเหมือนเดิม
นี่มันเรื่องจริง.. ไม่ได้ฝันไป
ฉันไม่ได้ฝันไป
..
'เขยิบมาใกล้ๆหน่อยอ้วน ผมเหม็นเหมือนเดิมป่ะเนี่ยะ'
'อะไรอ่า.. หนูร้อน'
'โสรยาขาวีนป่ะเราอ่ะ'
จำเลยรักกันเลยทีเดียว..

..



เหนื่อยหว่ะ

05-02-2008

วันนี้วันที่เท่าไหร่แล้วคะ??
วันที่ ห้า กุมภาพันธ์ จำสัญญาก่อนไปได้ไหม..
คนคอยก็ตั้งหน้าตั้งตารออย่างเต็มที่
ขีดปฏิทินไปทุกวันอย่างเบื่อหน่าย
เหมือนหายใจทิ้งไปวันวัน
เออ.. ถ้ามันทำให้กันได้แค่นี้ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้ว
คนรักกันเค้าทำกันแบบนี้หรอ??
ให้ความหวังทุกวัน โดยไม่รู้ว่าคนที่ถูกกระทำเป็นอย่างไร
กลับมาไม่ทันวาเลนไทน์ก็พอแล้วนะ
ไม่ต้องมาพูดอะไรเข้าหูอีก.. มันหมดกำลังใจจะรอไปตั้งนมนานละ
ขอถามอีกที.. คนรักกันเค้าทำกันแบบนี้หรอ??
คนเรามันมีความอดทนนะ แต่ความอดทนมันก็มีขีดจำกัด
จะให้วีซ่าหมดก่อนแล้วอยู่แบบคนเถื่อนใช่ป๊ะ
หรือถ้าอยากตั้งรกรากที่นั่น ก็หานางเอก AV สวยๆซักคนแล้วแต่งกันซะ
จะได้จดทะเบียนแล้วอยู่ที่นู่นโดยถาวรไงล่ะ
ไม่ต้องมาบอกรักหนูตอนที่หนูอารมณ์เสีย
มันไม่มีค่าเลยจริงๆนะที่ได้ยิน
เหนื่อยหว่ะบอกตรงๆ
..
แต่ถึงยังไง.. เหนื่อยใจแต่ก็ยังไหวอยู่
หนูก็รักพี่เหมือนกันแหละ
เฮ้อออออออ
..

หนาวจัง

4-02-2008

ฝนตกอีกแล้ว.. น้ำตาไม่ตกไปตามฝน

ฟ้าหม่น เมฆครึ้ม หมอกหนา ทำเอาใจคนแถวนี้เหงาหงอย

วันนี้อยู่คนเดียว ทำงานคนเดียว คิดอะไรคนเดียว

มีความสุขดีเหมือนกัน

สุขอะไร?? สุขที่ได้ทำอะไรด้วยตัวเองคนเดียวจริงๆซะที

หนาวจัง..

คำว่าคิดถึง.. พูดไปก็เท่านั้นนะถ้าไม่รู้สึกออกมาจากหัวใจ

..

อย่าแกล้งยิ้มสิ มุมปากที่ยิ้มมันดูฝืนๆนะ

..


อาย..

31-01-2008

ไม่รู้ทำไมถึงรักและหลงใหลได้ปลื้มคำนี้หนักหนา
คำว่า 'รอ' ..
รอคอยอย่างมีความหวัง..
ทั้งที่เรารู้ความหมายของบางประโยคที่หลุดออกจากปากเค้า
หัวใจห่อเหี่ยวเหมือนต้นพลูด่างเถานั้นบนหลังตู้เย็น
'เอาน่า.. รักกันไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันนี่'
'แต่หนูไม่อยากอยู่คนเดียว'
'พี่ก็ไม่ได้อยากอยู่คนเดียวซะหน่อย'
'งั้นก็รีบกลับมาเร็วๆสิ หนูคิดถึง'
'ทำอย่างกะอยู่เมืองไทยได้อยู่ด้วยกันงั้นแหละ'
'อย่างน้อยก็เมืองไทยอ่ะ'
'งอแง'
'ก็หนูเป็นของหนูแบบนี้อ่ะ'
'เอาแต่ใจ'
'ยังไม่ชินอีกหรอ'
'โอเคๆๆๆ เดี๋ยวพี่ทำอะไรเสร็จจะรีบกลับ'
'วันที่ห้าป๊ะ'
'ไม่รู้สิ.. ก่อนวาเลนไทน์ โอเคป๊ะ??'
'กะได้'
..
ยิ้มอย่างมีความหวัง.. อีกครั้ง
..
'ไอ้ขี้แง ไม่ต้องลดน้ำหนักละนะ ดูเหี่ยวๆ'
'ไม่ได้ลด.. นั่นมันมุมกล้อง'
'ลดไปทำไม ชอบเนื้อแน่นๆ'
'หนูอยากสวย'
'แค่นี้ยังสวยไม่พออีกหรอ'
' '
'ฝันดีนะอ้วน พี่ไปนอนละ'
'ก๊าบบบบบบ'
..
บอกไม่ถูก.. ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
..
2月2日

ป้อยป้อย

30-01-2008
เมื่อเช้ากรุงเทพฯฝนตก..
วาเลนไทน์กำลังจะมาถึง
เมื่อเช้าโตเกียวหิมะตก..
เทศกาลหิมะกำลังจะมาถึง
เวลาเดียวกัน.. แต่สิ่งที่อยู่รอบตัวต่างกัน
อีกหกวันถึงวันที่ห้ากุมภาพันธ์
จะกลับมาไหม?? ยังไม่รู้
ปล่อยให้คนคอยคอยต่อไป
ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่หรือวันไหน
รู้สึกได้เลยว่า.. ถ้าหากคุณกำลังมีความรัก

'ความคิดถึงมันจะทรมานในหัวใจเราเอง'


ฝนสาดมาที่กระจกเปาะแปะ..
คนคอยปาดน้ำตาป้อยๆ

'ความไกลมันทำร้ายหัวใจคนอย่างรุนแรงแบบนี้เองนะ'

1月29日

วันที่ฉันเกิด..

10-01-2008
วันนี้วันที่สิบมกราคมสองพันห้าร้อยห้าสิบเอ็ด..
สวัสดีวันคล้ายวันเกิดวันเกิด ครบรอบยี่สิบเจ็ดครั้งแล้วสิเนอะ
ตื่นเช้ามาวันนี้อากาศแปลกๆ หน่อยเนอะ
มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นหมอกลงจัด
หมอกเยอะจนน่าตกใจ.. แต่นึกในใจก็สบายดีนะ
สายทางไกลโทรมาอวยพรเป็นคนแรกเช่นเคย
น้ำเสียงเหมือนเดิมกับคนเดิม..
คิดถึงเนอะอยากให้มาอยู่ด้วยกันเร็วๆ
ลงมาใส่บาตรแล้วสบายใจจังเลยนะ
ถึงแม้ว่าจะใส่บาตรเกือบทุกวันก็ตาม แต่วันนี้ใส่แล้วรู้สึกสบายใจ
โล่งใจบอกไม่ถูก..
คำอวยพรจากเลขสิบก็ทำให้ใจหวั่นไหวอีกแล้ว
ทำไมต้องจำวันเกิดเราได้ด้วยนะ ทำไมต้องอวยพรด้วยนะ
ทำไมจะต้องอยากมาหามาฉลองด้วยกันด้วยล่ะ..
สับสน
มาทำงานก็มีเซอร์ไพรส์แฮปปี้เบิร์ทเดย์จากที่ทำงาน
ถึงกับน้ำตาซึมกันเลยทีเดียว
เข้าบอร์ดก็เจอกกับกระทู้อวยพรแสนจะน่ารักจากเพื่อนในบอร์ด
ขอบคุณมากเลยสำหรับความหวังดีที่มีให้มา
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ นะคะ
..
คิดถึงนะเนี่ยะเมื่อไหร่จะกลับมาซะทีค๊า..
..

11月25日

I miss you, Mikex..

22-11-2007

เธอมาเติมดาวให้เต็มขอบฟ้า เธอมาทำให้พระจันทร์เต็มดวง
ทำให้คืนที่มันมืดมนสดใสสว่างไม่รู้เพราะเหตุใด
เธอมาทำให้หัวใจหวั่นไหว เธอมาเติมรักให้เต็มดวงใจ
ทำให้ใครคิดถึงต้องเธออย่างนี้ทุกคืนอย่างนี้ทุกวัน

อยากจะรู้ว่าเธอทำอย่างนี้ได้ยังไง
เหมือนมีมนต์ดลใจ สะกดฉันให้อยู่ในความฝันแม้ยามตื่น
ฉันก็ไม่อาจฝืนห้ามใจไม่ให้รักเธอ

รู้บ้างไหมว่าเธอทำให้คืนวันมันช่างมีความหมาย
แม้เธอไม่ตั้งใจ แต่โลกนี้ก็สดใสเพราะมีเธอ
รู้บ้างไหมว่ามีใครที่เธอทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
ให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักนั้นเป็นอย่างไรฉันขอบใจเธอ

เธอมาเติมดวงตะวันยามเช้า เธอมาทำให้สายลมบางเบา
ทำให้โลกที่มันว่างเปล่าไม่เหมือนวันเก่า ไม่เหงาอีกต่อไป
เธอมาทำให้ฉันร้องเพลงรัก เธอมาทำให้หัวใจโบยบิน
ทำให้ฉันนั้นจะได้ยินแต่เสียงหัวใจบอกว่ารักเธอ

อยากจะรู้ว่าเธอทำอย่างนี้ได้ยังไง
เหมือนมีมนต์ดลใจ สะกดฉันให้อยู่ในความฝันแม้ยามตื่น
ฉันก็ไม่อาจฝืนห้ามใจไม่ให้รักเธอ

รู้บ้างไหมว่าเธอทำให้คืนวันมันช่างมีความหมาย
แม้เธอไม่ตั้งใจ แต่โลกนี้ก็สดใสเพราะมีเธอ
รู้บ้างไหมว่ามีใครที่เธอทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
ให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักนั้นเป็นอย่างไรฉันขอบใจเธอ

เหมือนว่าทุกสิ่ง เหมือนว่าทุกอย่างวันนี้
ที่ดูสวยงามเหลือเกินเกิดขึ้นทันใดเมื่ออยู่ใกล้เธอ

รู้บ้างไหมว่าเธอทำให้คืนวันมันช่างมีความหมาย
แม้เธอไม่ตั้งใจ แต่โลกนี้ก็สดใสเพราะมีเธอ
รู้บ้างไหมว่ามีใครที่เธอทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
ให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักนั้นเป็นอย่างไร...

รู้บ้างไหมว่าเธอทำให้คืนวันมันช่างมีความหมาย
แม้เธอไม่ตั้งใจ แต่โลกนี้ก็สดใสเพราะมีเธอ
รู้บ้างไหมว่ามีใครที่เธอทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
ให้ฉันได้เข้าใจ ว่ารักนั้นเป็นอย่างไรฉันขอบใจเธอ
..
ไม่ได้รู้สึกแบบนี้นานแล้ว
ขอบคุณที่ทำให้สะกดคำว่า 'ความสุข' บ่อยขึ้น
..
I miss you, Mikex

เรื่องไม่คาดคิด..

5-11-2007

อะไรที่ไม่คาดคิดไม่คาดฝันมักจะเกิดขึ้นเสมอ
โชคชะตามักเล่นตลก..
ใครหลายต่อหลายคนที่เรารักยังเป็นกำลังใจที่ดีเสมอ
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่อยากให้มันเกิด
ถามว่าทุกอย่างพร้อมไหม??
ทุกคนพร้อมหมด คนที่เรารัก ครอบครัวของเค้าและเรา ญาติพี่น้อง
คนที่ไม่พร้อมคนเดียวคือตัวเราเอง
เรายังไม่อยากให้มันเกิดขึ้นตอนนี้ มันเร็วไป เรารักอิสระ
แต่ถ้าเกิดขึ้นแล้วเราคิดว่าจะพยายามทำสิ่งที่มันเกิดให้ดีที่สุด
อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ อยากรู้ว่าสิ่งที่กลัวมาตลอด
มันจะเป็นจริงไหม??
พี่ชอบเด็กผู้หญิง ส่วนหนูชอบเด็กผู้ชาย
สลับกันนี่เนอะ

เลขสิบ..

02-11-2007

หายใจเข้าหายใจออกเป็นเลขสิบอีกแล้ว
ทั้งที่เค้าไม่สนใจใยดีนะ.. แต่เห็นเค้าออนไลน์ทีไรอดทักไม่ได้ทุกที
หลงใหลงานเขียน หลงรักบทสนทนา หลงกลกับความไม่ใยดีของเลขสิบ
ตามประสานักเขียน.. ปากหวานเสมอทำเอาใจวูบวาบ
ลืมตัวว่ามีคนของหัวใจอยู่แล้ว,,,,
รู้ว่าเป็นไปไม่ได้แต่ก็ยังกล้าที่จะหวัง.. หวังว่าสักวันจะได้ครอบครองเลขสิบ
เดาใจไม่ถูก ตามอารมณ์ไม่ทัน
เป็นธรรมดาสำหรับคนคนนี้

โลกที่คุณไม่ให้ฉันเข้าไป..

 

- --

 

03-11-2007

ตกใจกับสายเรียกเข้าตอนตีสอง..
รู้สึกได้ว่าการรอคอยมีความหมายก็วันที่เลขสิบโทรมาหานี่แหละ
คิดเอาไว้ว่าเลขสิบคงไม่สนใจอะไรมากมาย
ยิ่งพูดยิ่งคุยก็อยากได้ใจนี่เนอะ
พยายามข่มเสียงไม่ให้ผิดปกติหรือแปลกไป
กลัวเลขสิบจับพิรุธได้ว่าปลื้มใจที่ได้พูดคุย
เค้าพูดว่าคุยเก่งนะเราหน่ะ (ปลื้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม)
ก่อนวางสายเค้าบอกว่า Goodnight..
เชื่อมั้ยว่านอนไม่หลับเพราะมันตื้นตัน
ในที่สุดคุณก็ใจอ่อน
แต่ไม่ปลื้มตรงที่ว่า คุยกันอีกทีอีก 6 ปีข้างหน้าละกัน

- --

 

5-11-2007  (เช้า)

คิดถึงแหละ..
โทรคุยแล้วรู้สึกดีกว่าเดิมอีกนะ
เกือบสองปีที่คุ้มค่ากับการรอคอย
ขอบคุณที่สนใจจะโทรมาหา โทรมาคุยนะ
อย่างน้อยก็รู้สึกว่า โลกนี้มันไม่เงียบเหงาเกินไป
เลขสิบที่ร๊ากกกกกกกกกก

- --

 

5-11-2007 (บ่าย)

งานเยอะเรื่องแยะ
อารมณ์เสียใส่เค้าทำไมอ่ะ
เค้าผิดหรอที่คิดถึง.. เค้าผิดหรอที่โทรหา..
ทีตะเองโทรหาเค้าตอนดึกๆ เค้ายังอารมณ์ดีตลอด
คนใจร้าย..
เลขสิบใจร้ายยยยยยยย
ไม่รักแล้ว

 

- --

 

Don't..

18-10-2007

Don't tell anyone how we feel about each other..
My heart trembles whenever we look into each other eyes.
Don't let anyone see that I'm looking at you with my sweet eyes,
because I just want to keep it between two of us.
I was barely able to stop my heart, I'm scared that someone will know,
so when I was with you I just acted like I didn't care.
I can't hold off anymore, my heart is really trembling.
If someone ask you about the flowers, you just try to ignore them.
If someone ask you that why we look strangely or ask about our love.
Don't tell anyone how we feel about each other.
My heart trembles whenever we look into each other eyes.
Don't let anyone see that I'm looking at you with my sweet eyes,
because I just want to keep it between two of us.
I know you won't say that we like each other and we are keeping the good things.
Because we know from inside, it's too much for someone to listen.
If someone ask you about the flowers, you just try to ignore them..
If someone ask you that why we look strangely or ask about our love..

..

For you.. Matt

11月23日

เฮ้ออออ..

14-10-2007
เบื่อความไกล.. ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
คิดถึงแต่ไม่สามารถเจอได้ คิดถึงแต่ไม่สามารถมองตากันได้
ได้แต่ฟังเสียงทางโทรศัพท์เวลาคุณโทรมาหา
ไม่รู้ทำไม ทำใจและเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวไม่ได้สักที
คิดถึงทุกอย่างระหว่างความสัมพันธ์ของเราสองคน
ไม่รู้ว่าอนาคตเป็นอย่างไรเหมือนกันเนอะ
..
แม่ส่งบทสวดมนต์มาให้จากนครสวรรค์ มาพร้อมกับโปสการ์ดจากสีชัง
เริ่มต้นสวดมันต์อย่างหนักอีกครั้ง ไม่มีอะไรหรอก
ช่วงนี้หัวใจไม่สงบ มันฟุ้งซ่านยังไงบอกไม่ถูกแฮะ
..
คิดถึงนะเนี่ยะได้ยินไหม??????
กินข้าวคนเดียวมันไม่อร่อยเป็นแบบนี้นี่เอง
เฮ้อออออออออ
..

10月30日

โปสการ์ดใบที่สอง..

04-10-2007
ตั้งแต่คุณไป.. หายใจโล่งขึ้นในแต่วัน
ได้เจอคนนู้น-คนนี้เพิ่มจากเมื่อตอนคุณอยู่อีกหลายคน
แต่ก็คุยได้เรื่อยๆ ไม่ได้สนใจหรือเก็บมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
แค่รู้สึกว่าได้คุยแล้วทำให้ตัวเองไม่เหงาก็พอแล้ว
นั่งรอคุณต่อไป..
คุณหายเงียบไปหลายวันแล้วแฮะ
รอคุณโทรมาบอกเบอร์มือถือ โทรไปบ้านที่นู่นไม่มีคนรับสาย
สงสัยออกไปอยู่ร้านกันหมด..
..
รอคอยอะไรบางอย่างอย่างใจจดใจจ่อ
ไม่ว่าผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไร เราก็คงจะยอมรับแบบไม่มีเงื่อนไข
ถ้าผิดหวังคงจะต้องตั้งหน้าตั้งตาหางานใหม่อย่างจริงจังเสียที
วันเวลาไม่เคยคอยใคร..
อย่าให้กำลังใจหดหายไปพร้อมกับวันเวลาที่ล่วงเลยไปก็พอแล้ว
..
โปสการ์ดใบที่สองที่จะส่งถึงคุณกำลังเดินทาง
ถ้าคุณผ่านมาอ่าน.. อยากบอกว่าคิดถึงคุณ