คุณวางหัวใจไว้ตรงไหน.. ที่เดิมที่อกด้านซ้าย

วางไว้ตรงนี้ตั้งแต่คุณเกิด ไม่เคยขยับเขยื้อนไปไหน

หัวใจดวงเท่ากำปั้นมือของตัวคุณเอง.. 

..

ฉันวางหัวใจไว้ที่เดิม..  ที่อกด้านซ้าย

วางไว้ตรงนี้ตั้งแต่แรกเกิด ไม่เคยขยับเขยื้อนไปไหน

หัวใจดวงเท่ากำปั้นมือของตัวฉันเอง.. 

ลองคิดเล่นๆ ดูว่าถ้าหากเปลี่ยนที่วางหัวใจ

เอาไปไว้ที่อื่นเพื่อลดความเหงาของตัวเองได้ก็คงดี

ไอ้ตัวความเหงาชอบเข้ามาแทรกแซงในหัวใจตอนทีเผลอซะทุกที

ฉันพยายามทำความเข้าใจ..

เรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาเพื่อลดความเจ็บปวดของหัวใจ

ทำได้บ้าง ทำไม่ได้บ้างก็แล้วแต่ความพยายามในแต่ละช่วง

ถ้าช่วงไหนมีคนคอยมาดูแลให้หัวใจอุ่น

ความพยายามในการลดทอนความเหงาก็จะมากขึ้น

ถ้าช่วงไหนขาดใครมาสนใจใยดี

อย่าว่าแต่ความพยายามเลย แม้แต่จะคิดที่จะเริ่มทำยังเหนื่อยมากสำหรับฉัน

..

หัวใจฉันเคยเหงาไหม??

ได้รับคำตอบเดิมๆ มาว่าเคย

หัวใจคุณเคยเหงาไหม??

อยากรู้จังว่าคุณจะตอบมาว่าอะไร

ถ้าคุณเหงา ฉันก็เหงา ถ้างั้นเราเหงาเป็นเพื่อนกันนะ

ถ้าเราเหงาตรงกัน หัวใจเราก็จะตรงกัน

ถึงวันนั้นเราสองคนคงจะไม่เหงาแล้ว

..

เขยิบมาใกล้ๆ ให้หัวใจตรงกันอีกนิดนะคะ

ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก

เพื่อเพิ่มความอบอุ่นและลดทอนความเหงาในหัวใจของทั้งคุณและฉันไง

นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลและข้ออ้างของคนที่อยากวางหัวใจไว้ข้างๆคุณ

04-09-2007
เมื่อวานตอนเช้าทำความดี..
บังเอิญเจอน้องตาบอดคนนึงบนสะพานลอย
ฉันจำน้องเค้าได้ เลยเดินไปคุยด้วยและพาเค้าเดินไปขึ้นรถเมลล์
การเดินทางของคนตาดีหนึ่งคนและคนตาไม่ดีหนึ่งคนเริ่มต้นขึ้น
ฉันบอกน้องเค้าว่าฉันจำได้เพราะเมื่อหลายเดือนก่อนฉันก็พาเค้าไปขึ้นรถเมลล์
น้องบอกว่าตอนนี้ย้ายบ้านจากหอพักเดิมไปอยู่บ้านญาติที่คลองสาม
เพราะที่อยู่เดิมมันเป็นหอพัก.. สะดวกก็จริงแต่มันค่อนข้างเงียบเหงา
เดินทางไกลจัง.. ฉันคิด น้องบอกว่าสบายดีและที่สำคัญสบายใจด้วย
..
ได้ทำความดีเพียงเล็กน้อยก็สุขใจไม่น้อยเลยทีเดียว
นี่แหละมนุษย์.. ความดีที่ทำเพียงน้อยนิดเพิ่มความสุขได้มหาศาล
คนเราทำความดีกันน้อยเหลือเกิน ถ้าเทียบกับเวลาที่ใช้กันไปในแต่ละวัน
ถ้าทุกคนหันกลับมาเริ่มทำความดีเล็กๆน้อยๆ โดยเริ่มจากตัวเราเองก่อน
แล้วค่อยๆพัฒนาไปทำเพื่อคนอื่นในครอบครัวบ้างคงจะดีไม่น้อย
..
อยู่ใกล้ชิดกัน ไฉนเลยจะเข้าใจถึงคำว่า คุณค่าของกันและกัน
เมื่อได้เรียนรู้แล้วว่าคนที่เรารักมีคุณค่าก็จงรักษาเค้าไปไว้อย่างดี
เก็บความผูกพัน ความห่วงใย ไว้คอยเตือนตัวเอง
ว่า.. เวลาทะเลาะกันก็อย่าเอาแต่ใจจนเกินไป
เพราะคนที่เป็นทุกข์คือทั้งสองฝ่าย และที่สำคัญมันบั่นทอนหัวใจของทั้งคู่
ถ้าหัวใจของฉันอ่อนแอ มันจะส่งผลกระทบถึงคนข้างๆไปด้วย
เพราะหัวใจของฉันก็มีเค้าเป็นเจ้าของอยู่ครึ่งหนึ่ง
เหมือนกับเวลาที่เค้าของฉันไม่แข็งแรง ฉันเองก็พลอยไม่แข็งแรงไปด้วย
เพราะหัวใจของเค้า ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งในการครอบครอง
ถ้าคิดได้เช่นนั้นแล้วก็สมควรจะมาลงแรงและร่วมมือกัน
ดูแลหัวใจของสองเราให้ดี ป้องกันอาการอ่อนแอ
เป็นบ่อเกิดของความหวาดระแวงของกันและกัน
..
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา มีงานปาร์ตี้ป้าพิศวง
เหมือนเป็นงานมีทติ้งขนาดย่อมๆ กันเลยทีเดียว
เจอผู้คนมากหน้าหลายตา เด็กๆ น้องๆ เพื่อนๆ พี่ๆ (มีพี่น้อยมากเพราะฉันก็เกือบจะแก่สุดแล้ว)
ขอบคุณที่สร้างความสนุกและสีสันซึ่งกันและกัน
ไม่เคยคิดว่า "มิตรภาพ" ที่เกิดขึ้นที่นี่จะทำให้เราสนิทกัน
ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ได้แบ่งปันความรู้สึก และแลกเปลี่ยนมิตรภาพให้กัน
ต่อให้มีอีกร้อยเรื่องราวทำให้ทุกข์ใจเกิดขึ้นมา และทำร้ายความรู้สึกบางคน
ฉันมั่นใจว่า มิตรภาพระหว่างพวกเรานี่แหละจะเป็นเกราะป้องกัน
ช่วยให้เหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ ไม่มากระทบรุนแรงและผ่านพ้นไปได้ด้วยดี..
สร้างความแข็งแรงให้กับพวกเราทุกคน
สำหรับบางคนที่นี่คือ โลกสมมุติ สำหรับฉันที่นี่คือ บ้าน บ้านหลังใหญ่ที่อบอุ่น
..
อย่าลืมรักษาสุขภาพตัวเองให้แข็งแรงนะ
ไม่งั้นจะมีเรื่องทำให้ทะเลาะเบาะแว้งกันอีก
ในข้อหา ห่วงใยอีกคนมากเกินไปทำให้เกิดการบังคับจิตใจกัน
ห่วงใยแค่ไหนก็รักนะ
ฉันคอยเตือนตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
หวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก.. 

28-07-2007
คนเราจะรู้ว่ารักกันต้องดูตอนเจ็บป่วยเป็นไข้นี่แหละนะ
3-4 วันที่ผ่านมาเรารู้สึกได้ถึงความห่วงใยที่พี่เคมีให้
เมื่อวานตอนเช้าพี่เคพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล
จริงๆแล้วเราไปเองก็ได้นะ แต่เค้าบอกว่าไม่อยากให้ไปคนเดียว
เมื่อวานฝนตกหนักเราต้องกลับบ้านคนเดียว
พี่เคบอกเราว่าให้นั่งรอที่ทำงานแล้วเค้าจะขับรถมารับ
เรานั่งรอจนเค้ามา.. รู้สึกได้อีกครั้งว่าเค้าเป็นห่วงเราจริงๆ
เมื่อวานไข้ขึ้นตัวร้อน เรานอนไม่สบายตัว.. หลับทั้งที่ปวดหัว
ตื่นตัวอีกทีตอนรู้สึกเหมือนมีคนมาเช็ดตัวให้
พี่เคเช็ดตัวให้.. บอกเราว่าเห็นตัวร้อนมากเลยเช็ดตัวให้เผื่อไข้ลด
เราน้ำตาไหลเลยนะ.. รู้สึกดีมากจริงๆ รู้สึกได้ว่าใครที่รักเราจริงๆ
เค้าบอกเราว่าไม่ต้องร้องไห้ เพราะตอนเค้าไม่สบายเราก็ดูแลเค้าแบบนี้เหมือนกัน
ตั้งแต่รู้จักกัน เค้าไม่เคยคิดจะรักเราหรือชอบเราจริงจัง
คิดว่าเป็นเด็กที่คอยดูแล เข้ามาห่วงใย เค้าก็รู้สึกโอเคแล้ว
แต่หลังจากนั้นก็รู้สึกดีมากขึ้น.. เปลี่ยนความคิดไปมารักเด็กอ้วนๆอย่างเรา
ขอบคุณที่มีความรักให้มาตลอด..
อนาคตไม่แน่นอน แต่ประคับประคองไปให้ดีที่สุด
เราเชื่อมั่นแบบนั้น 

23-08-2007
ถ้าหากกันทะเลาะทำให้เราสองคนเข้าใจกันมากขึ้น
ก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งเสียใจ.. แต่หนูร้องไห้
หนูรู้ว่าพี่รักหนู หนูก็รักพี่ไม่แพ้กันหรอก
เพียงแต่หนูแค่อยากให้พี่จริงจังกับคำพูดที่พี่พูดออกมาแค่นั้นเอง
หนูมันดื้อ รั้น เอาแต่ใจ
พี่ก็ดื้อ รั้น เอาแต่ใจ เหมือนกัน
พี่บ่นว่าหนูชอบบอกเลิก หนูไม่สนใจ หนูเจ้าชู้
พี่เองก็ทำงานมากเกิน บ้างาน สนใจเพื่อน ไม่สนใจหนู
แล้วพี่จะให้หนูทำยังไง..
พี่ไม่พาหนูไปเที่ยว ไม่พาไปดูหนัง ไม่พาไปไหนมาไหนกันสองคน
พอหนูไปคบคนอื่น ไปคุยกับคนอื่น พี่ก็มาโกรธหนู
หนูอยากให้พี่ทำอะไรที่หนูต้องการบ้าง.. ก็แค่นั้น
หนูเบื่อที่จะต้องไปนั่งดูพี่ทำงานที่ออฟฟิต
เบื่อที่จะต้องไปนั่งฟังพี่กับเพื่อนคุยกันในวงเหล้า
เบื่อที่จะต้องตามพี่ไปประชุมกับหุ้นส่วน..
หนูแค่อยากมีเวลาเพื่อกันและกันบ้างก็เท่านั้น
ตอนนี้พี่รักหนูทุกวันหรือเปล่า..
รักหนูให้ได้ทุกวันก่อนค่อยไปหาฤกษ์แต่งงานกันนะ
หนูเหนื่อยหัวใจ