12-07-07
ช่วงนี้มีได้เจอคนเยอะมากกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว
ไม่รู้จะเริ่มคุยกับใครก่อนหน้าหลังดี
ตัดสินใจเลือกคุยกับคนที่เรารู้สึกดีมากที่สุด
เห็นความสำคัญของเค้ามากที่สุด
สำหรับบางคนที่ผ่านมาแล้วทำให้รู้สึกดีแล้วจากไป
เหลือไว้แต่ร่องรอยองความเจ็บปวดทิ้งไว้
ก็ขอบคุณละกันที่ทำแบบนั้น.. เราไม่น่าเจอกันเลยนะ

..

งานการเริ่มจะเข้าที่เข้าทาง พยายามมองเจ้านายในแง่ดีมากขึ้น
ถ้าตัดเรื่องนั้นออกไป นายเราก็เป็นผู้ใหญ่ที่ดีเลยแหละ
คนที่ทำงานบางคนยังทำตัวเลวๆ ใส่เราอีก
ทั้งที่เราไม่ได้ไปทำอะไรให้เค้าเดือดร้อนเลยสักนิด
คนแบบนี้คิดเล็กคิดน้อย.. เชื่อสิว่าในชีวิตเค้าคงไม่มีความสุขหรอก
ถ้ายังคิดในทางลบกับคนอื่นอยู่เสมอ

..

ความสุข.. มีได้ทุกวันไม่ต้องฝันถึง
ทำทุกวันให้มีความสุขก็คงพอ
ไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าเราเป็นคนดี
การเป็นคนดีเอาอะไรมาวัด วัดจากความรู้สึกของแต่ละคนหรือ??
ถ้าให้เลือกไม่อยากเป็นคนดีหรอก อยากเป็นคนธรรมดามากกว่า
เป็นคนธรรมดาที่มีคนคอยสนใจ คอยใส่ใจดูแลก็พอ
หรือไม่ขอเป็นคนธรรมดาที่มีคนรักเราด้วยหัวใจ
บางครั้งเรามีสิ่งที่ดีที่สุดอยู่กับตัวเองอาจจะมองไม่เห็นค่า
ต่อเมื่อสิ่งของนั้นหลุดลอยจากเราไปแล้วนั่นแหละ
เราถึงจะเห็นคุณค่าของมัน สัจธรรมของโลกจริงๆ

..

ขอบคุณซูเนโอะ.. ขอบคุณกระต่ายน้อย.. ขอบคุณหมอหมิง
ที่เข้ามาในช่วงที่เราท้อแท้และไม่สบายใจ
ขอบคุณสำหรับการที่อยู่เป็นเพื่อนเราในทุกๆ วัน
ไม่อยากเลือกใคร เพราะไม่อยากเสียใครไปสักคน
ขอบคุณความรู้สึกดีๆ นะ ถึงแม้ว่าคุณทั้งสามจะไม่มีโอกาสได้อ่านก็ตามที