| Pimploy 的个人资料♥ P i m p l o y ♥照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
6月18日 ช่วยบอกได้ไหม..วันนี้ตื่นขึ้นมาคิดถึงเค้าอีกแล้ว
ใจจริงอยากโทรไปหา อยากคุย อยากได้ยินเสียง
แต่เราบอกกับเค้าไว้แล้วว่าถ้าเราได้เบอร์มา
เราสัญญาว่าเราจะไม่โทรไปรบกวนบ่อยๆ
.......
ไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าไม่เปิดใจที่จะคบใครบ้าง
เค้าบอกว่าเค้าอยากมีเพื่อน..
แต่การที่โทรมาหาตอนนั้นมันทำให้ฉันคิดไปเอง
และคิดไปไกล
เพราะอะไร???
เค้าต้องถามไถ่ถึงความเป็นอยู่
อาการป่วย หรือแม้กระทั่งเรื่องกินข้าว
เค้าทำแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า.. ฉันไม่เข้าใจ
........
บางครั้งการทำความเข้าใจกับเรื่องง่ายๆ
ก็เป็นเรื่องยากของใครบางคน
โดยเฉพาะตัวฉันเอง
........
"ผมไม่อยากเป็นไอ้ห่วยในสายตาคุณ"
........
ดังก้องกังวานในโสตประสาท
........
ช่วยบอกได้ไหมจริงๆเธอคิดเช่นไร
มันคือความรักแบบไหนที่เธอต้องการ
ฉันเป็นได้เพียงเพื่อนเธอ..
หรือมากกว่านั่น..??????? 6月8日 Happiness is....ความสุขคืออะไร??
คำถามนี้เป็นคำถามที่ง่ายๆ แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ตอบยากน่าดู
ฉันก็เป็นคนนึงที่ค้นหาคำว่า ความสุขคืออะไรมาตลอด
ความสุขของฉันเป็นสิ่งเล็กๆ ใกล้ตัว
มองไปอาจจะไม่เห็น แต่สัมผัสได้
ไม่เคยวิ่งตามหา เพราะทำมันอยู่ทุกวัน
มั่นใจว่า 80% ของกิจวัตรประจำวันที่ได้ทำคือ ความสุข
คนเราอาจจะละเลยการทำความสุขให้ตัวเอง
หรือไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนเองทำอยู่ทุกๆวันนั้นมันคือความสุข
เห็นเพียงแค่มันคือความเคยชิน ความคุ้นเคยที่ทำอยู่ทุกวัน
ความสุขอาจจะสุขที่เป็นผู้รับ หรือเป็นผู้ให้
รับจากใครหลายคน..และให้กับใครบางคน
วันนี้ฉันมีความสุข
สุขเพราะอะไร?? ....ตอบไม่ได้
เพียงแต่ตอนนี้รู้สึกว่าการได้เต็มที่กับการกระทำ
ให้เต็มที่กับใครบางคนที่อยากให้
รับจากบางคนที่เค้าเต็มใจส่งให้
เท่านั้นก็คงพอ..
อย่าหาคำตอบถ้าเหนื่อย
เพียงแต่รู้ตัวจากการกระทำของตัวเอง
ความสุขอยู่ไม่ไกล เพียงแค่พยายามมองให้เห็นคุณค่าของมัน
ฉันแค่คิดว่า หากบนโลกนี้มนุษย์เกิดมาเพื่อเผชิญกับความทุกข์
ช่วงเวลาที่เรามีความสุข อาจจะเป็นเพียงห้วงเวลาทุกข์น้อยกว่าปกติ
ความสุขน่าจะเกิดจากการเติมเต็มในส่วนที่ขาด
มากกว่าสะสมมากจนเกินและล้น
สำหรับฉันแล้วทำอะไรก็ได้ขอแค่ไม่ทำให้เราทุกข์เพิ่มขึ้นก็น่าจะพอ
วันนี้ฉันมีความสุข..
สุขในหลายๆเรื่อง
สุขใจที่ได้เจอเธอคนนั้น สุขที่ใช้เวลาทำอะไรร่วมกัน
สุขที่ได้พูดคุย สุขที่ได้รับความรู้สึกจากใครบางคน
ขอบคุณ"เธอคนพิเศษ"ที่ทำให้ทุกๆวันมีแต่"ความสุข"
...........
6月6日 ไดอารี่เล่มเก่า06-06-06
เมื่อคืนฉันหยิบไดอารี่เก่าสมัยมัธยมมาอ่าน
การบอกเล่าเรื่องราวความรู้สึกสมัยเด็กๆ
นั้นต่างกับตอนนี้โดยสิ้นเชิง
กี่ร้อยกี่พันตัวอักษรที่ผ่านตา ถ่ายทอดความรู้สึก ณ เวลานั้นได้ดี
การเสนอออกมาผ่านตัวหนังสือสมัยเด็กมีแต่บทกลอนทั้งนั้น
ผิดกับปัจจุบัน ที่ฉันเลือกที่จะใช้คำพูดจากความรู้สึกมากกว่า
ถ่ายทอดออกไปตรงๆ คิดอะไรว่าไปตามนั้น
เพราะกว่าจะคิดบทเริ่มต้นสักบท ยังยากเย็นแสนเข็ญ
ไดอารี่มีแต่กลอน ฉันคงเป็นเด็กชอบฝันน่าดูถ้าใครได้เข้ามาอ่าน
.......
บทที่ 1
ไม่อยากคิดว่าการจากกันของเรา
เป็นเรื่องเศร้า เข้าใจไหม
ยังคิดถึงเธอเสมอ เวลาอยากจะฝันถึงใคร
พยายามทำให้ เธอกับฉันมาเริ่มใหม่กันสักที
ที่สุดแล้วความพยายามก็สูญเปล่า
การเริ่มใหม่ของเราคือนิยายน้ำเน่า.. ก็เท่านี้
เธอเห็นว่าการกลับมาของเรามันยากเต็มที
เหตุผลจะกลับมาไม่มี.. ที่สำคัญใจคนดีไม่เหมือนเดิม
.......
บทที่ 2
ผู้ชายใจร้าย
รู้ตัวไหมว่าเธอเป็นแบบนี้
เมื่อก่อนเธอเคยบอกว่า "ผมนี่แหละคนดี"
แต่คำพูดประโยคนี้ ต่างกับการกระทำสิ้นดีเลยเธอ
ถ้าไม่รักก็อย่ามายื้อกันดีกว่า
ปากที่อ้ากับคำพูดที่ว่า "จะรักคุณคนเดียวเสมอ"
เก็บไว้ให้คนอื่นเถอะ คนที่เชื่อเธอ
อย่ามาใช้กับฉันนะเออ ฟังตอนเผลอๆก็แสลงใจ
.......
บทที่ 3
หากความไกลจะทำให้คนเปลี่ยน
วันเวลาที่หมุนเวียนก็คือตัวแปรที่ผกผัน
ความรู้สึกต่างๆที่เกิดขึ้นในความผูกพัน
ก็หมดความหมายความสำคัญหากเธอนั้นไม่ทำให้มั่นใจ
ทำอะไรให้เชื่อตัวเธอได้หรือเปล่า
หากจะให้ฉันมัวนั่งเดาคงทนไม่ไหว
จะบอกออกมาเป็นคำพูดหรือแสดงอาการให้แน่ใจ
ช่วยทำให้คนไกล.. เลิกกลุ้มใจเสียที
.......
6月5日 เคยบ้างไหมเคยบ้างไหม..
ที่เหนื่อยล้าจนไม่อยากจะทำอะไร
ไม่มีเรี่ยวแรง แม้กระทั่งลุกขึ้นมาร้องไห้
ฉันเคย..
เคยบ่อย
เพราะความรักที่ไม่สมหวัง
เคยบ่อย
กับการงานที่ไม่ลงตัว
เคยบ่อย
ในหลายเรื่อง แม้กระทั่งรถติด
วันนี้..
หัวใจวางอยู่ที่เดิม
ตัวตนกลับมาเหมือนเดิม
หัวใจวางอยู่ที่เดิม
หาจุดยืนให้ตัวเองได้แล้ว
สิ่งที่ผ่านมา
ให้มันผ่านไป
ถือว่าเป็นบทเรียน
สิ่งสำคัญ
ไม่อยากสร้างความรู้สึกอะไรเพิ่มเติม
ฉันต้องอยู่กับความเป็นจริง..
6月4日 ลำพังฉันคิดเสมอว่าฉันอยู่ตัวคนเดียวบนโลก
คงเพราะความเหงาเข้ามาทักทาย
จนกลายเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว
ฉันกลับมองว่าความเหงาเป็นสิ่งงดงามเสมอในหัวใจ
แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า.. ถ้าวันหนึ่งความคุนเคยเหล่านี้หายไป
ฉันจะอยู่ได้อย่างไร.. เท่านั้นเอง
ต่อให้มีผู้คนผ่านเข้ามามากเท่าไหร่
พอเอาเข้าจริงๆ
ฉันก็ต้องดำเนินชีวิตประจำด้วยตัวเองคนเดียว 6月3日 หาจนเจอ..ดำเนินชีวิตแบบไร้ร่องรอยมาหลายวัน
หาที่วางของสำคัญไม่เจอ ไม่รู้เพราะอะไร
ปล่อยให้ใครบางคนเข้ามาแทรกแซง
มีอิทธิพลต่อตัวเองมากไป
วันนี้หาที่วางให้หัวใจเจอแล้ว
กลับมามีความสุขเช่นเคย
..........
ทำให้ทุกๆวันต่อจากนี้ไป
จะมีความหมายเสมอ
|
|
|
