14-03-2008

เมื่อคืนนอนไม่หลับ.. กว่าจะหลับก็เกือบตีห้าแล้วฟ้าสว่างพอดี
เหตุเพราะกินชาเย็นไปเมื่อตอนเย็น คาเฟอีนมันแรง
เคยไหม?? อยู่ข้างกัน.. ห่างกันแค่มือเอื้อมแต่เหมือนอยู่ไกลกันจัง
ไม่รู้เพราะว่าพูดกันไม่เข้าใจวันก่อนหรือเปล่า
ทำเอาเราแย่มาจนถึงวันนี้..
เอาขนมปังหมูหยองแฮมง้อละนะ
ถ้าไม่ดีขึ้นเค้าจะซื้อเพิ่มอีก
เราห้ามความคิดของคนอื่นไม่ได้หรอก
ห้ามไม่ให้เค้ามาสนใจ หรือห้ามไม่ให้เค้ามาสนใจคนของเรา
ทุกสิ่งอย่างเป็นปัจจัยภายนอกที่เหนือความควบคุมของเราสองคน
ปัจจัยที่สำคัญคือความสัมพันธ์ของเราสองคนมากกว่า
ระยะเวลาที่คบกันมันยาวนานก็จริง..
แต่นั่นมันไม่ได้หมายความว่าความไว้วางใจจะสม่ำเสมอ
ก็ต้องมีบ้างแหละ.. ที่เราหวงเค้า และเค้าก็หึงเรา
ธรรมดาของสัมพันธภาพมนุษย์
ถ้าได้บอกบางสิ่งบางอย่างออกไปให้ได้รู้
อาการน้อยใจก็เบาบางลง..
รักนะจุ๊บจุ๊บ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
..

13-03-2008

เมื่อวานเหนื่อยมากเหมือนเดินทางเป็นวงกลม
พาเพื่อนไปสัมภาษณ์งานที่ปิ่นเกล้า
จากนั้นก็รอพี่เคมารับไปตกปลากแถวดอนเมือง
เย็นละ เพื่อนสาวโทรมาชวนไปกินข้าวที่เซ็นทรัลเวิร์ล
กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ดึกอยู่เหมือน..
เมื่อยขาไปหมดเลยนะ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้
หนูทำได้..
อยากได้กล้องแล้วนะ แต่ทำไงดีอ่ะ ต้องรอไปก่อน
อาจารย์เค้าหวังดีก็รับความหวังดีนี้ไว้
เค้าจะไปซื้อให้ที่ญี่ปุ่นเดือนหน้าเพราะต้องไปทำวิจัย
แต่อยากได้แล้วนี่นา เดี่ยวเงินจะหมดไปซะก่อนนี่สิ
เฮ้อออออออออออออออ

..

9-03-2008

เมื่อวานไปออกทริปเมืองโบราณกับคณะอะแชะลูกเป็ดทัวร์มา
เอาดิจิม่อนตัวเล็กไปสู้กับกล้องโปรฯ ของเพื่อนร่วมทริป
แต่คงจะสู้ไม่ไหว คิดถึง FM8 ตัวเก่าขึ้นมาอย่างจับใจ
กล้องตัวแรกที่ถูกส่งต่อให้กับรุ่นน้องแลกกับเงินก้อนใหญ่มาจับจ่าย
คิดมากก็เปลืองเปล่าๆ เอาเวลาไปอะแชะกันต่อดีกว่า
สนุกสนานมากมาย.. เหนื่อยนิดเมื่อยหน่อยสลับกันไป
ยังไม่ทันออกจากเมืองโบราณเลยโทรตามซะแล้วว่าจะกลับบ้านหรือยัง
เฮ้อออออออ.. เหนื่อย
ไปกินข้าวต่อกันที่บางปู คนเยอะเหมือนเดิม
ไปกี่ครั้งก็อร่อยทุกครั้ง กินแกงส้มแล้วคิดถึงแม่
แม่ชอบสั่งเวลามากินด้วยกัน..
คิดถึงแม่อยากกลับบ้านอีกแล้วววววววว
ออกจากบางปูเกือบทุ่มแล้ว
โทรมาตามอีกรอบนึงละ --' กลับแล้วค๊าบบบบบ
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพอาบน้ำนอนกระโดดขึ้นเตียง
นอนหลับสบายอยู่ดีๆ ก็โทรเข้ามาทำไมกันไม่เข้าใจ
ทำไปเพื่ออะไร เพราะสนุกใช่ไหม ไม่เป็นไรยังทนได้..
ถ้ามันมากกว่านี้คงไม่ไหวแล้วนะต้องสู้กันซักตั้งแล้วนะ
ในเมื่อคนอื่นมีให้สนใจไม่ยอมไปสนใจ
ก็ต้องไม่ปล่อยไว้ให้รกหูรกตาหรอก
เดี๋ยวจะหาว่าสวยไม่เตือน!!!
..

7-03-2008

มะวานแม่บอกว่าหมอมาตรวจรถถังที่บ้าน
ตรวจทุกอย่างในตัวมันเลยทีเดียว
แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไรนอกจากน้ำหนักเกินขนาด
หมาพันธุ์ปั๊กเท่านั้น (แม่เลี้ยงดีเกินไป)
หมอเลยถามว่า.. ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาทำมันทำอะไรบ้าง
แม่เลยเล่าว่าอาทิตย์ที่แล้ว
เพื่อนของพี่สาวเอาหมามาฝากไว้ตัวนึงเพราะเค้าต้องไปต่างประเทศ
บังเอิญว่า.. แม่เห็นรถถังมันชอบไอ้ตัวนี้มากพอสมควร
เพราะเล่นกันทั้งวันไม่หยุดไม่หย่อน
หมอเลยสันนิษฐานว่ามันอาจจะเป็น โรคซึมเศร้าในหมา
เพราะมันดูเหงามากพอสมควร
น่าสงสารจริงหมาอิชั้น
..
เมื่อวานเกิดอาการนอยอย่างมีสาเหตุ..
พี่เคมารับไปนอนเล่นที่ออฟฟิตรอเค้าทำงานเสร็จ
พี่เครับรุ่นน้องที่ทำ 3D มาเพิ่ม 2 คน หญิงหนึ่งชายหนึ่ง
เราเจอเค้าสองคนเราก็ให้ความเคารพนะ
พี่ผู้ชายโอเค.. แต่อีพี่ผู้หญิงนี่สิกวนอวัยวะเบื้องล่างอย่างมาก
'น้องพิม.. นี่พี่ตุ๋ม กับพี่อ๊อฟนะ'
เราก็ไหว้แล้วนะ
'อ๋อ.. ที่บอกว่าพี่เคไปรับแฟนนี่เองหรอ อ้วนเชียว'
' '
'พอดีผมชอบอ้วนๆอ่ะนะ ฟัดแล้วแน่นดี'
โล่งอกไปแฮะ..
จากนั้นเราก็ไปถอดคอนแท็คในห้องน้ำ
ใช้เวลานานพอควรแหละเพราะปวดอึด้วย
พอเราออกมาเท่านั้นแหละ งานเข้าเลย
'คนอ้วนนี่ทำอะไรเชื่องช้าจังเลยเนอะ'
' '
โคตรโกรธเลยอ่ะ.. เราก็ได้แต่ยิ้มๆแล้วเดินไปหาพี่เค
รู้สึกแย่บอกไม่ถูก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยไม่ใครว่าเราว่าอ้วนเลยนะ
ขนาดแม่ที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดยังไม่เคยพูดให้เจ็บช้ำน้ำในใจ
ใช่ซี๊.. แกมันหุ่นดี อีสะโอดสะอง อีผอมเพรียว
ก็ไปบ่นๆกับพี่เคว่าไม่ชอบเลยที่เค้ามาว่าแบบนี้
แต่เราก็เข้าใจแหละนะว่าตอนนี้ที่ออฟฟิตรับงานเข้ามาเยอะ
ต้องอาศัยทั้งนังพี่ตุ๋ม กับพี่อ๊อฟ
เราเลยหนีไปนอนดูโทรทัศน์บนโซฟาที่นอนประจำ
มาอีกละ มันมาอีกละ..
'โซฟาเค้ามีให้นั่งนะคะน้องพิมไม่ใช่ให้นอน'
'ก็เวลามาที่นี่หนูก็นอนประจำอ่ะพี่'
พอดีพี่อ๊อฟเดินเข้ามาพอดี
'มึงว่าแฟนเจ้าของบริษัทมากระวังโดนไล่ออกนะมึง'
เฮ้อออออออออออออ
พระเจ้ายังเข้าข้างคนสวยอย่างเราเนอะ
..

6-03-2008

วันนี้แม่โทรมาหาแต่เช้าตรู่.. บอกว่าหมาบ้านน้าตายหมดแล้ว
น้ามาขอหมาที่บ้านไปสองตัว ความจริงแม่ก็ไม่อยากให้หรอกเพราะรักยิ่งกว่าลูก
ถึงแม้ว่าบ้านน้าจะอยู่ใกล้ๆ ไปมาหาสู่กันได้ แต่ก็นะ.. ความผูกพันมันไม่เข้าใครออกใคร
แม่เลยหาวิธีที่จะให้หมาโดยที่ตัวแม่เองไม่เสียใจ
น้าขับรถมารับหมาที่บ้านแม่เลยนบอกให้น้าเปิดประตูหลังของ CRV แล้วพับเบาะ
แม่จะดูว่าหมาตัวไหนในบ้านที่จะกระโดดขึ้นหลังรถ
ปรากฏว่ามีสองตัวที่กระโดดขึ้นไป คือตัวขาว และตาวาว
แม่เข้าไปกอดมันแล้วก็ร้องไห้ แต่เหมือนว่าไอ้สองตัวนี้ไม่มีสำนึก
ว่าจะจากแม่ไปแล้ว.. มันส่ายตูดดุ๊กดิ๊กเหมือนเดิม
แต่พอน้าขับรถออกจากบ้านเท่านั้นแหละ
มองตาละห้อยน้ำลายไหลย้อยเลยทีเดียว
แม่บอกอีกว่า อีรถถังมันไม่กินข้าวมาสองวันแล้ว
ได้แต่นอนซม และนอนกรน แม่เลยนัดหมอมาดูมันที่บ้านเย็นนี้
รถถังเป็นหมาที่เค้าซื้อให้แหละนะ ต้องโทรบอกเจ้าของเก่าซะหน่อย
แต่บอกเค้าให้เค้าโทรไปคุยกะแม่แทนว่ามันเป็นมากหรือเปล่า
อยากกลับบ้านแล้วววววว..
คิดถึงรถถัง
..

03-03-2008

พี่บอกหนูว่าหนูให้เวลาพี่น้อยเกินไป
ใช้เวลาอยู่กับเพื่อน.. กับโลกส่วนตัวอ้วนกลมของหนูซะส่วนมาก
หนูไม่รู้ว่าเราสองคนควรให้เวลาซึ่งกันและกันมากน้อยแค่ไหน
เพียงแต่ก่อนที่จะไปญี่ปุ่นเมื่อปลายปีที่แล้ว
พี่มีเวลาให้หนูน้อยเหลือเกิน..
น้อยจนรู้สึกว่าหนูอยู่คนเดียวบนโลกของความสัมพันธ์ของเรา
หลังจากกลับมาคราวนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง..
พี่ต้องการเวลาจากหนู.. มากจนทำให้บางครั้งหนูก็อึดอัด
พี่ต้องการความรักจากหนู.. มากขึ้นจนทำให้หนูรู้สึกว่าพี่ไม่เคยพอ
เพื่อนคนนึงเคยถามว่า แกยังทะเลาะกันอยู่ไหม
ตอบไปแบบไม่ค่อยเต็มปากเท่าไหร่ว่าไม่แล้ว
ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น.. เราไม่ได้ทะเลาะกัน
เพียงแค่ส่วนลึกในใจของหนูมันวุ่นวายไปเองว่าอย่างโน้นอย่างนี้
เมื่อวานเพื่อนคนเดิมถามว่าพี่รู้หรือยังว่ามีเพื่อนไปนอนที่ห้องด้วย
พี่รู้แล้วเหมือนเดิม.. แต่ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
หนูอึดอัดใจนะ หนูอยากเป็นเหมือนเดิมก่อนเราจากกันคราวที่แล้ว
อึดอัดใจน่ารำคาญ สนใจมากไปก็น่าเบื่อ
ทุกคนก็รู้สึกดีทั้งนั้นเวลาไปเที่ยวแล้วมีคนคอยตามมา
มารับหรือมาเฝ้าก็ไม่รู้.. รู้แต่ว่าอายพี่ทั้งออฟฟิต
หนูผิดใช่ไหมที่คิดแบบนี้..
..
ห่างกันสักนิดจะเป็นไรสุดที่รัก
..

29-02-2008

วันที่สองของการลดน้ำหนัก..
ทุกอย่างเป็นไปอย่างสวยงาม ไม่ทรมาน ไม่อยากกินอะไรบ่อยๆ
กินผลไม้มากเหมือนเดิม.. มากจนน่าตกใจ
ไม่หิวบ่อยละนะ แต่ถ้ามาชวนไปกินอะไรอาจจะตบะแตกได้
พรุ่งนี้วันเสาร์ แล้วอีกวันก็วันอาทิตย์ได้ดูเดี่ยวพี่โน้สแล้ว
หลังจากรอคอยมากว่า 3 เดือนจากการจองบัตร
จะได้ดูกันเป็นทีมซะด้วยสิ.. โอ้ยยย อิชั้นตื่นเต้น (แหะแหะ)
เมื่อเช้าไปวิ่งมาได้ 7 รอบไปต่อไม่ไหวแล้ว
เพราะว่าล้าจากการวิ่งและแอโรบิคเมื่อวานนี้น่ะเอง
แต่ก็ยังโอเคอยู่นะ สบายสบาย ชิลชิล ลั้ลลาน่าดูเลยชั้น
วิ่งและวิ่ง วิ่งต่อไปแหงนหน้ามองฟ้า
สายตามองไปเห็นหน้าต่างคอนโด มีผู้ชายพุงกลมโบกมือให้แฮะ
เออดีเหมือนกันเนอะ.. ยังมีกะใจตื่นมามองอิชั้นวิ่งตอนเช้า
กลัวอู้ใช่มั้ยล่ะ..
ช่วงนี้มีความสุขมากเลยนะบอกตามตรง
อะไรที่มันต่างกันเยอะเหมือนเราสองคน
เวลาเข้ามาใกล้ๆกันแล้วก็สนุกไม่เบา
..

28-02-2008

เมื่อวานเหมือนเป็นการกินสั่งลาเนื่องจากสเต็กสามย่านทำเอาแน่นท้อง
ตามติดด้วยน้ำแข็งใสแถวเจริญผล.. หวานมากกกก ถึงมากที่สุด
แต่ก็มีความสนุกเจือปนตอนตามล่าหาร้านน้ำแข็งใสนี่แหละ
ไปร้านโลโม่เป็นครั้งที่สอง อยากได้โพราลอยด์
แต่ฟิล์มแพงเหลือเกินตอนนี้เก็บตังค์ไว้กินก่อนดีกว่าเนอะ..
หลังจากกินอย่างรุนแรงมะวาน..
วันนี้จึ่งเริ่มการออกกำลังกายอย่างจริงจังซะที
หลังจากผลัดวันประกันพรุ่งมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว
เมื่อเช้าวิ่งรอบสนามบอลที่คอนโดเก้ารอบ
เป็นการเอาฤกษ์เอาชัยซะหน่อย
เหนื่อยเหมือนกัน.. แต่ไม่มากเท่าไหร่
กลับขึ้นมาบนห้องมีสลัดผลไม้น้ำใสรออยู่บนโต๊ะ
เหมือนสลับขั้วและสลับข้าง
ความเป็นจริงเราต่างหากที่ต้องเป็นคนทำสลัดแล้ววางไว้บนโต๊ะ
กินสลัดอย่างฝืดคอแฮะ (แค่กแค่ก)
แปลกใจที่คนตรงหน้ากินสลัดเหมือนกับเรา
ด้วยเหตุผลของง่ายๆว่า กินเป็นเพื่อนกันจะได้มีแรงลดน้ำหนัก
หลังจากนั้นก็เริ่มต้นซักผ้าด้วยมือไม่พึ่งพาเครื่อง
เพื่อให้เป็นการออกกำลังกายอีกรอบ เล่นเอาหอบแฮ่กๆๆ
ทำงานบ้านเสียหน่อย..
เย็นนี้ลงมาเต้นแอโรบิค ชอบจังเลยไอ้เต้นๆประกอบเพลงเนี่ยะ
อารมณ์เพลงเหมือนไปทองหล่อไม่มีผิด
ติดแค่มันไม่ต้องเสียเงิน.. ที่สำคัญได้ออกกำลังกายด้วยแฮะ
เมนูอาหารเย็นวันนี้มี ปลาทูนึ่ง ผักสด น้ำพริกอ่อง น้ำเต้าหู้ใส่ลูกเดือย
เป็นไปได้ไงเนี่ยะที่วันนี้ไม่กินแป้ง!!!
หนูรู้ว่าพี่อยากกินขนมอร่อยๆ แต่ต้องมาทนกินเมนูลดน้ำหนักเป็นเพื่อหนู
หนูจะพยายามนะ เอาให้เต็มที่..
สู้เว้ยยยยยยยยยย
..

16-02-2008

เสียงโทรศัพท์ดังตอนห้าทุ่มกว่าๆแล้ว..
คืนนี้โทรมาเร็วแฮะ ฉันคิด..
'อยู่สุวรรณภูมิแล้วนะจะออกมารับเปล่า'
ถามจริง ถามจริง ถามจริงสิ
'พี่คิมจองตั๋วให้ ไม่อยากบอกก่อนเดี๋ยวไม่ตื่นเต้น'
หลอกกันเล่นเหรือเปล่า??
'เซอร์ไพรส์ไง.. ไม่มีของขวัญให้วาเลนไทน์'
ไม่เอาน่า.. อย่าหลอกกันให้ดีใจ
'อีกชั่วโมงนึงเจอกันที่บ้านนะ'
รับคำทั้งน้ำตา..
..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้จับมือกัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้มองตากัน..
กี่วันแล้วนะที่เราไม่ได้กอดกัน..
..
คิดถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
ยี่สิบเก้ากันยาปีที่แล้ว ถึงสิบห้ากุมภาปีนี้
เวลามันช่างยาวนานสำหรับใครบางคนที่กำลังรอคอย
แต่เวลามักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาที่เรากำลังมีความสุข
ใช่สิ.. ตอนนี้กำลังมีความสุข
คนคุ้นเคยที่กลับมาอยู่ตรงหน้าอย่างไม่คาดคิด
ถ้าเป็นโรคหัวใจคงหัวใจวายตั้งแต่รู้ว่าอยู่สุวรรณภูมิ
นอนไม่หลับ.. ไม่อยากนอน..
กลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วคนตรงหน้าจะหายไปพร้อมกับความฝัน
หยิกแขนตัวเองสิ.. อุ๊ยย เจ็บแฮะ
ไม่ได้ฝันไป นี่คือเรื่องจริง..
คนที่รักที่สุดนอนหลับอุตุอยู่ตรงหน้าแล้วนี่
คิ้วเข้มๆ จมูกโด่งๆ ตากลมๆ พุงกลมๆ
ทุกอย่างที่เคยสัมผัส มันยังเหมือนเดิม
นี่มันเรื่องจริง.. ไม่ได้ฝันไป
ฉันไม่ได้ฝันไป
..
'เขยิบมาใกล้ๆหน่อยอ้วน ผมเหม็นเหมือนเดิมป่ะเนี่ยะ'
'อะไรอ่า.. หนูร้อน'
'โสรยาขาวีนป่ะเราอ่ะ'
จำเลยรักกันเลยทีเดียว..

..