| Pimploy 的个人资料♥ P i m p l o y ♥照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
3月31日 ทุกวันนี้.. ของฉันเวลาผ่านไปรวดเร็วเหมือนโกหก เผลอแป๊บเดียวจะสิ้นเดือนที่สามของปีนี้แล้ว ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยสักอย่าง ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ หาความสุขใส่ตัวเองอย่างเดียวเท่านั้น ไม่เคยคิดถึงอนาคต ไม่วางแผน ไม่มีเป้าหมายในการดำเนินชีวิต คิดเพียงแต่ว่า พยายามทำทุกวันให้ดีที่สุด และให้มีความสุขด้วย ความสุขที่เอ่ยถึง.. หมายถึงทุกเรื่องในชีวิตเลยก็ว่าได้ เรื่องงาน เรื่องส่วนตัว เรื่องทั่วไป... I'm happy... ........... ทุกวันนี้ที่เป็นอยู่ก็พอแล้วหล่ะมั้ง ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านี้ แต่อนาคตก็ไม่แน่ พูดได้ไม่เต็มปากหรอกว่า ไม่คิดเป็นเจ้าของใคร แต่พยายามที่จะไม่ล้ำเส้นของคนอื่นแน่นอน ไอ้การที่เป็นคนดีเนี่ยะไม่เข้าท่าเลยนะ อยากจะเป็นคนที่ถูกรักซะมากกว่า น้อยใจในบางทีที่รู้ว่ามันไม่มีสิทธิ์ตะโกน ตะโกนได้แค่ลมเบาๆ ออกจากปาก มันเต็มกลืน!!!! D.M.Y.13-02-2007 วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดูๆว่าเธอเป็นไง พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัสว่างเปล่า ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา สู่วันเก่าๆของเรา วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี) กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี) กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี) กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ ขอบคุณนะจ๊ะที่ผ่านมาทำให้รู้สึกดี การเจอกันของเราน่าประทับใจเนอะ เตงว่ามั้ย???? อารมณ์เสีย09-02-2007 ยอมรับมาสักทีเถอะว่าทำอะไรไว้บ้าง อย่าคิดว่าการที่ทำในสิ่งนั้นลงไปจะไม่มีใครรู้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีคนรู้ทั้งนั้นแหละ แต่อยากให้พูดความจริง จะโกหกกันไปทำไม เพื่ออะไร??? อยากรู้แค่จะปิดบังทุกอย่างไว้อีกนานแค่ไหน ก็เท่านั้น.. จะเป็นหรือจะตายก็ยังเป็นเพื่อนนั่นแหละ แต่ถ้าเพื่อนทำเลวไว้ก็คงไม่ตามเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวด้วยหรอกนะ กูบอกมึงไว้แค่คำเดียว อย่าคิดว่าคนอื่นโง่ อย่าคิดว่าคนอื่นไม่รู้ในเรื่องที่มึงเคยทำไว้ ขอบใจที่มึงยังเห็นกูเป็นเพื่อน วันที่ฉันป่วยเขียนเมื่อวันที่ 07-02-2007 ช่วงนี้ร่างกายอยู่ในจุดตกต่ำ ไม่สบายมาหลายวันแล้ว เป็นไข้หวัดใหญ่อีกตามเคย แต่มีโรคแทรกซ้อนอีก ไซนัส กับโพรงจมูกอักเสบ รู้แล้วว่าความทรมานเป็นฉันใด นอนหงายไม่ได้หายใจไม่ออก ต้องนอนตะแคงเท่านั้น ไม่ถนัดแฮะ.. ตัดสินใจนอนโดยการพิงกับหัวเตียงมาหลายคืนแล้ว น้ำมูกยังไหลอยู่ตลอดเวลา ฉีดยาไปแล้ว 3 เข็ม กินยาตามที่คุณหมอสั่งมิเคยขาด แต่ก็ยังไม่เบา วันนี้อาการโดยทั่วไปดีขึ้นตามลำดับ คงเพราะได้นอนอย่างเต็มที่ กินอาหารไม่รู้รสชาติมาเกือบอาทิตย์นึงแล้ว แต่นั้นไม่ได้หมายความว่ากินน้อยลงนะ ยังซัดโฮกเหมือนเดิม อยากหายเร็วๆ เบื่อกับการพกกระดาษทิชชู่เต็มที่ เบื่อกับการพกยาเป็นถุงๆ เบื่อกับอาการหายใจไม่ออก เบื่อกับขี้มูกแห้งกรังในรูจมูก ไม่อยากให้หมอเอาสายยางดูดเอาขี้มูกออกมาจากโพงจมูกเหมือนเมื่อก่อน 3月15日 วาดหวัง14-03-2007 อะไรที่เคยวาดหวังไว้ ถล่มทลายลงไปแบบไม่มีชิ้นดี คิดไว้ว่าจะสานต่อทำอะไรบางอย่างในชีวิตให้ดีขึ้น แต่ก็ไม่ได้ทำต่อ เพราะมีเรื่องติดขัดที่น่าหงุดหงิดใจ ปมปัญหาในใจก็ไม่มีอะไรไปมากกว่าการที่เราเริ่มแก้ทีละข้อด้วยตัวเอง (ลำพัง) ไม่มีอะไรที่จะยากเกินความสามารถตัวเราเองแน่นอน การเปลี่ยนงานถึงแม้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ของทั้งชีวิต แต่งานมันเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเราที่ต้องเจอ ให้กำลังใจตัวเองให้มีแรงสู้ต่อในทุกวัน.. กำลังใจจะไปหาที่ไหนถ้าไม่ได้จากตัวเราเองก่อน 3月12日 Someone like me..
I am a person who knows that I am not as good as others. I live in real world and it is a fact.
But it is better than to suffer with someone like me. But it is better than to suffer with someone like me. |
|
|
