วุ่นวาย..

 

จิตใจวุ่นวาย  ไม่สงบเหมือนเคย  หาสาเหตุไม่เจอ

 

สับสน..

 

สมองสับสน  มีปัญหาเกิดขึ้น หาทางออกไม่ได้

 

คาดหวัง..

 

เคยคาดหวัง  แล้วไม่เป็นอย่างที่หวัง  สูงไป.. ตกลงมาเจ็บ

 

หวั่น..

 

ยิ่งไกลใจยิ่งหวั่น.. กลัวใจใครไม่เหมือนเดิม

 

แต่ใจฉันเหมือนเดิม

 

เคยรู้สึกว่าตัวเองวุ่นวายโดยหาสาเหตุไม่เจอบ้างไหม???

 

ฉันเป็นอยู่  พยายามคิด  อยู่กับตัวเองเพื่อหาสาเหตุ

 

หาไม่เจอ...

 

ไม่ใช่เรื่องงาน  เรื่องส่วนตัว  ที่ทำให้เกิดความวุ่นวายในสมอง

 

ตอนนี้ฉันเริ่มสับสน  ไม่รู้จะแก้ปัญหาข้อไหนก่อน

 

เริ่มที่ข้อ 1 คิดและหาทางออก  หาทางออกไม่เจอ..

 

ต่อด้วยข้อ 2 คิดและหาทางออก  หาทางออกไม่เจอ..

 

เริ่มไปเรื่อยๆจนถึงข้อสุดท้าย  ปัญหาในหัวยิ่งทำฉันสับสน

 

ฉันเคยคาดหวัง..

 

หวังจากคำพูดที่ได้ฟังจากคนอื่น  ไม่เชื่อในนาทีแรกที่ฟัง

 

แต่คนนั้นกลับมีคำโกหกเพื่อสร้างให้ฉันมั่นใจในตัวเขามากขึ้น

 

จากไม่คาดหวัง.. เริ่มคาดหวัง.. ผลลัพธ์ไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง

 

ฉันตกลงมาจากความคาดหวัง.. ฉันเจ็บจากความคาดหวังของตัวฉันเอง..

 

ไม่มีความเห็นใจจากคนที่เคยสร้างความคาดหวัง..

 

ไม่เป็นไรฉันอยู่ได้  อยู่ได้ดีซะด้วยสิ

 

ประสบการณ์สอนให้คนแกร่ง  ฉันแอบคิด

 

หวั่นใจ  ไม่ใช่ไม่มั่นใจ

 

หวั่นใจ  เพราะบางคนในใจไปไกล.. ไม่ใช่หรอกไม่ใช่สาเหตุนี้

 

ฉันหาคำตอบที่ฉันเริ่มตั้งคำถามไม่ได้สักข้อ

 

รู้แค่วันนี้เหนื่อย.. เบื่อ.. และเหงา

 

อยากหยุดพัก และเก็บเกี่ยวกำลังใจจากสองข้างทาง

 

แต่กำลังใจจะหาได้จากที่ไหน ถ้าไม่สร้างด้วยตัวเราเองก่อน

 

ฉันมีเพื่อน.. มีครอบครัว.. มีทุกคน..

 

ฉันรักเพื่อน.. ฉันรักครอบครัว.. ฉันรักทุกคน..

 

คุณคิดว่าฉันวุ่นวายและสับสนอยู่ใช่ไหม??

 

คุณจะตอบได้ยังไงนะในเมื่อตัวฉันเองก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลย

 

รู้สึกแย่นะตอนนี้

 

.........