10-01-2008
วันนี้วันที่สิบมกราคมสองพันห้าร้อยห้าสิบเอ็ด..
สวัสดีวันคล้ายวันเกิดวันเกิด ครบรอบยี่สิบเจ็ดครั้งแล้วสิเนอะ
ตื่นเช้ามาวันนี้อากาศแปลกๆ หน่อยเนอะ
มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นหมอกลงจัด
หมอกเยอะจนน่าตกใจ.. แต่นึกในใจก็สบายดีนะ
สายทางไกลโทรมาอวยพรเป็นคนแรกเช่นเคย
น้ำเสียงเหมือนเดิมกับคนเดิม..
คิดถึงเนอะอยากให้มาอยู่ด้วยกันเร็วๆ
ลงมาใส่บาตรแล้วสบายใจจังเลยนะ
ถึงแม้ว่าจะใส่บาตรเกือบทุกวันก็ตาม แต่วันนี้ใส่แล้วรู้สึกสบายใจ
โล่งใจบอกไม่ถูก..
คำอวยพรจากเลขสิบก็ทำให้ใจหวั่นไหวอีกแล้ว
ทำไมต้องจำวันเกิดเราได้ด้วยนะ ทำไมต้องอวยพรด้วยนะ
ทำไมจะต้องอยากมาหามาฉลองด้วยกันด้วยล่ะ..
สับสน
มาทำงานก็มีเซอร์ไพรส์แฮปปี้เบิร์ทเดย์จากที่ทำงาน
ถึงกับน้ำตาซึมกันเลยทีเดียว
เข้าบอร์ดก็เจอกกับกระทู้อวยพรแสนจะน่ารักจากเพื่อนในบอร์ด
ขอบคุณมากเลยสำหรับความหวังดีที่มีให้มา
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ นะคะ
..
คิดถึงนะเนี่ยะเมื่อไหร่จะกลับมาซะทีค๊า..
..