| Pimploy 的个人资料♥ P i m p l o y ♥照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
1月25日 Slow down my life..25-01-2007 แปลกแฮะ... ช่วงนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ หรืออาจจะเป็นเรื่องงานอันยุ่งเหยิงที่ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีมั้ง แต่ขอโทษทีเถอะ ยังมีงานที่ให้ฉันต้องรับผิดชอบรออยู่อีก เวลาหมุนไปเรื่อยๆโดยที่ไม่รอฉันเลยซักนิด สิ่งต่างๆรอบตัวก็เปลี่ยนไป มีผู้คนมากมายผ่านเข้ามาให้ทำความรู้จัก ได้เรียนรู้ ได้ศึกษานิสัยใจคอ ถ้าถูกใจก็รับเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เจอพวกที่แย่หน่อยก็ต้องตักแล้วอยู่ห่างๆ เหมือนกับว่านิ้วไหนร้ายก็ตัดทิ้ง (อ้าว!!! แต่ถ้าร้ายทั้งมือเลยล่ะ คงไม่แย่ขนาดนั้นหรอกมั้ง) เรื่องต่างๆบางเรื่องไม่จำเป็นต้องเก็บมาใส่ใจ เก็บมาคิดให้มันรกสมอง ฉันต้องคอยเตือนตัวเองเสมอว่า ให้ปล่อยวางมันลงบ้าง ไม่ใช่อะไรหรอก ถ้าขืนเก็บทุกรายละเอียดมากมายขนาดนี้ มีหวังโรคประสาทถามหาแหงๆ เว้นระยะห่างซึ่งกันและกันเอาไว้ให้พอดี รักษาความสัมพันธ์ต่อไป ประคับประคองให้ดีที่สุด.... ฉันรู้นะว่าบางคำพูดของฉันเต็มไปด้วยความงี่เง่าเอาแต่ใจ แฝงความน้อยใจอยู่ในที แต่ก็อีกนั่นแหละผู้หญิงก็คือผู้หญิงบวันยังค่ำ ต้องมีความอ่อนไหวที่ผู้ชายส่วนใญ่จะเข้าไม่ถึง และไม่เคยคิดที่จะทำความเข้าใจกับมัน ฉันคิดถึงคุณอีกแล้วสิ... แต่ตอนนี้ความคิดถึงมันไม่ทำร้ายหัวใจเหมือนเดิมแล้ว ความคิดถึงของฉันตอนนี้ทำให้ฉันมีความสุขเมื่อนึกถึง เผลอยิ้มออกแบบไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ ตอนนี้ฉันคิดถึงคุณจัง แล้วคุณล่ะจะคิดเหมือนที่ฉันรู้สึกไหม??? ปล.ขอบคุณที่ยังนึกถึงตอนที่ฉันหายไปจากชีวิตคุณช่วงหนึ่ง ............... 1月15日 เจ็ดวัน14-01-2007 ตื่นเช้าเพื่อมาทำงานเหมือนเดิม.. ใจเหงาพิกล รอคอยการติดต่อมาของใครบางคนก็ไร้วี่แวว กี่ครั้งแล้วที่ปล่อยให้เรารอเก้อแบบนี้... คนใจร้าย ถ้าตาแว่นใส่ใจรายละเอียดของความรู้สึกได้ซักครึ่งนึงของพี่เค ก็คงจะดี... โกรธไปได้ไม่นานหรอก พอใช้ลูกอ้อนใจละลายทุกที คิดถึงอ่ะรู้บ้างมั้ย ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกที่รู้สึก ปกติก็คิดถึงอยู่ทุกวันอยู่แล้ว.... คุยกับใครหลายคนแก้เหงา เพื่อลดความรู้สึกเงียบในหัวใจ ทำไม่เคยได้สักที.. คิดถึงแกเหมือนเดิมนะตาแว่น ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก ไม่อยากขอร้องให้มาเจอ อยากให้มาเจอเพราะอยากเจอจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่มีบางอย่างทำให้ต้องมา นอนหลับอุตุเช่นเคยนะ ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่แล้วจนถึงวันอาทิตย์นี้ ไม่ได้เจอกัน 7 วันเต็มๆแล้วนะ คิดถึงแกจังตาแว่น .......... วันนี้... วันเกิด10-01-2007 วันนี้วันเกิด... วันพิเศษอีกวันนึงของเราเลยนะ มีความสุขมากสำหรับปีนี้ ถึงแม้ว่าจะแก่ขึ้นอีกปีนึงก็ตาม รู้สึกได้ถึงความรัก ความห่วงใยของทุกคนที่ส่งผ่านมา ทั้งส่งเสียงทางโทรศัพท์ อวยพรต่อหน้า ส่งsms หรืออวยพรในกระทู้ วันนี้คุยกับคุณแม่ คุณแม่อวยพรให้เรามีแต่ความสุข ความเจริญ ปลอดภัย พี่ฝันก็โทรมาอวยพร เราคิดว่าถ้าไม่มีสองคนในครอบครัวเรานี้ เราจะอยู่อย่างไร เราคงจะโตมาแบบไม่สมบูรณ์ทั้งร่างกายและจิตใจ รักคุณแม่กับพี่ฝันจัง... พี่เคโทรมาหลังเที่ยงคืนเล็กน้อยอวยพรให้เราพบเจอแต่สิ่งดีงามในชีวิต พี่เอกโทรมาตอนสิบโมงหลังจากตื่นแล้ว... เฮ้ออออ ตาแว่น มีพี่ๆเพื่อนๆน้องๆ หลายคนโทรมาและส่งข้อความมาอวยพรเยอะมาก ขอบคุณมากจริงๆ เรารักทุกคน จะตอบแทนความรู้สึกดีๆของทุกคน ด้วยความจริงใจของเราละกัน.... ขอบคุณคำอวยพรของทุกคนในบอร์ดนะคะรวมไปถึงบุคคลเหล่านี้ โทรมาอวยพร : คุณแม่-พี่ฝัน-พี่เค-พี่เอก-ยิ้มระรื่น-dada-อี๊ด-พี่ป๊อก-เอม-บาส- หยุย-อั๋น-พี่ปู-อู๋-เจ้ดวง-เฮียโจ-เนท-พี่โจ-พลุ-เอ๊กซ์-ตุ๊กติ๊ก-พี่ดิ่ง- หมูเล็ก-หมูใหญ่-พี่ธรรมนูญ-พี่เจี๊ยบ-น้องโต้-พี่ตาล-ต้าร์-พี่ทัน-ป๊า ส่ง sms มาอวยพร : ครูออม-หนึ่ง-พี่ฝัน-ตุ๊กติ๊ก-บาส-นู๋กานต์-ออย-น้ำหวาน-เจ้น้อง- จอย-พี่อุ๊-ป้าปู-ส้มเช้ง-หมูเล็ก-หมูใหญ่-ต้าร์-เดียร์&พี่เมย์ คนที่เราต้องโทรไปทวงเอง : เอโพด - -' Happy Birthday ทูมี-ทูมี๊..... .......... สองคนสองสถานะ09-01-2007 เมื่อวานพูดไม่ดีกับพี่เค โวยวายเหมือนคนบ้า บอกให้เลิกมาสนใจเราได้แล้ว พอแล้ว.... แล้วก็มาร้องไห้คนเดียว เสียใจคนเดียว น้อยใจคนเดียว ช้ำใจคนเดียว วันนี้พี่เอกโทรมา เราพูดดีๆใส่เค้า ชวนไปกินข้าวสิ่งที่ได้ฟังกลับมา เค้าบอกว่าเพิ่งเจอกันไป อย่าเพิ่งเลย... แล้วก็มาร้องไห้คนเดียว เสียใจคนเดียว น้อยใจคนเดียว ช้ำใจคนเดียว ........... สองคนสองสถานะแต่ความรู้สึกใกล้เคียงกัน ............ ยื้อ08-01-2007 ก็เพราะเวลาที่ผ่านมา เธอได้ทำให้ชีวิตฉันมีคุณค่า แต่เมื่อเวลาที่เปลี่ยนไป ใจของเธอก็เริ่มห่างออกไปช้า ๆ อยากจะมีคำบางคำ จะบอกกับเธอไม่ให้จากไป อยากบอกให้เธอได้รับรู้ว่าฉันนั้นรักเธอเท่าไหร่ แต่เวลามันยังเดินไปสู่ความจริงที่ปวดใจ อยากฉุดยั้งรั้งเอาไว้ ไม่อยากให้มันเดินไปจนนาทีสุดท้าย ฉันก็รู้สักวันต้องจบลง และชีวิตก็คงกลับเป็นเหมือนเก่า ยื้อฉันยื้อไม่ให้เธอจากไป จะฉุดรั้งเอาไว้ให้เธอไม่ไปจากเรา ทุกครั้งที่ฉันจะตัดใจ ไปให้ห่าง ให้ชีวิตเธอได้เริ่มใหม่ ทุกครั้งฉันเองก็หนักใจ เมื่อตัวฉัน เมื่อใจฉัน ไม่ยอมรับ อยากจะมีคำบางคำ จะบอกกับเธอไม่ให้จากไป อยากบอกให้เธอได้รับรู้ว่าฉันนั้นรักเธอเท่าไหร่ แต่เวลามันยังเดินไปสู่ความจริงที่ปวดใจ อยากฉุดยั้งรั้งเอาไว้ ไม่อยากให้มันเดินไปจนนาทีสุดท้าย ฉันก็รู้สักวันต้องจบลง และชีวิตก็คงกลับเป็นเหมือนเก่า พยายามจะลืมเท่าไหร่ แต่ว่าใจมันยังไม่ยอมที่จะรับ ชีวิตของฉันมันหมดความหมาย จึงอยากขอให้เรา ขอร้องให้เราเริ่มใหม่อีกครั้ง ฉันก็รู้สักวันต้องจบลง และชีวิตก็คงกลับเป็นเหมือนเก่า ............. ยื้อเค้าคนเก่า... คิดผิดหรือถูกก็ไม่รู้ ทำไมไม่เลือกใครซักคนหนอเรา สองจิตสองใจ เฮ้ออออ.. มันยังไม่ถึงเวลาที่ต้องเลือก .............. เซอร์ไพรส์07-01-2007 เช้าวันอาทิตย์อันสดใสของฉัน... อากาศเย็น ท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนเดิม มีละอองฝนหล่นมาประปรายแต่ไม่หนัก ไม่เคยคิดว่าเมื่อคืนเราจะได้เจอกัน อยู่เงียบ-เงียบคนเดียวจนดึก โทรหาก็ไม่รับสาย พอโทรกลับมาก็เซอร์ไพรส์อย่างจัง ยืนรอหน้าคอนโดแล้ว... เที่ยงคืนแล้วนะร้ายชะมัดเลยตาแว่น คิดถึงนายทุกวันเลยช่วงนี้ ขอบคุณที่คอยใส่ใจนะ บางครั้งการทำตามความรู้สึกตัวเองก็ดีเหมือนกัน ไม่ฝืน อยู่กันแบบไม่ฝืน เป็นตัวของตัวเอง คิดถึงนายจังวันนี้... ............. เมื่อเช้าหยิบรูปตอนไปเที่ยวมาดูคิดถึงพี่เค เราสองคนยังคงสนิทกันเหมือนเดิมแต่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไป ข้าวมันไก่ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่นะ ........... ใจร้อน(หรือเปล่า)06-01-2007 เหมือนเวลาจะหยุดหมุน... การคิดอะไรไปเองในช่วงที่หัวใจสับสนวุ่นวายที่แย่นะ เท่าที่ได้พูดคุยกันไม่เป็นแบบนั้นเลย เราต่างหากที่ฟุ้งซ่านไปเอง คิดมากซ้ำซาก สมองมีไว้สั่งการ บังคับการทำงานของร่างกาย หัวใจมีไว้สั่งการ บังคับการทำงานของความรู้สึก แย่ชะมัด... ห้ามอะไรก็พอห้ามได้ แต่ห้ามหัวใจตัวเองมันห้ามลำบากแฮะ ใกล้วันเกิดเข้ามาทุกทีเหมือนว่าทุกอย่างรวดเร็วแฮะ เมื่อก่อนตอนเด็กๆ เคยคิดว่าอายุ26-27เนี่ยะมันดูโตเนอะ ถ้าถึงวัยนั้นคงจะต้องแต่งงานมีลูกมีหลานกันแล้ว แต่ถึงวันนี้เข้าวัยที่ตอนเด็กๆเคยคิดเอาไว้ แต่งงานก็ยังไม่แต่ง รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปรวดเร็วเฉยๆ ไม่น่าเชื่อ..... คิดถึงเหมือนกันเนอะ ใครบอกเราใจร้อน ไม่เลยนะไม่ได้ใจร้อน ก็แค่อยากเจอเฉยๆนี่นา ........... ตาแว่น304-01-2007 แรงใจเหมือนจะหมดลงไปทีละนิด เราเองที่คิดมากไปโดยที่เค้าไม่ได้คิดอะไรเลยซักนิด ทำไมเราต้องไม่เป็นตัวของตัวเองเหมือนที่เคยเป็น เราชอบนายแล้วใช่มั้ยตาแว่น.. หรือแค่เหงาก็ไม่รู้ นายยังเป็นนายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน นายบอกว่าเราแปลกไป แปลกไปไม่เหมือนเดิม... เหนื่อยกับการที่มีใจให้นายนะเนี่ยะ ......... ตาแว่น202-01-2007 ติดถึงตาแว่น หัวใจเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง ........ ตาแว่น28-12-2006 ไม่คิดว่าการเจอกันครั้งนี้ จะเป็นการเริ่มเปิดใจรับนายเข้ามาวนเวียนในใจ ตาแว่น... ไม่เคยคิดเลยจริงๆนะว่าจะชอบนาย คิดว่าแค่เป็นที่ปรึกษาผ่านๆ เป็นเพื่อนกินข้าวดูหนังเวลาไม่มีใคร ติดบ่วงตัวเองจนได้แฮะเรา... บอกตั้งแต่แรกแล้วนะ อย่ามากล่าวหากัน เราไม่ใช่คนเจ้าชู้อย่างที่นายบอก เราแค่เรียนรู้คนที่เราคิดว่าน่าจะไปกันได้ ในเมื่อไปด้วยกันไม่ได้ดีจะทนอยู่ทำไม.... ก็ไปจากกัน แล้วเริ่มต้นทำความรู้จักกับใครใหม่ๆบ้าง จะเก็บตัวเก็บใจไว้ทำไมมากมาย เราเริ่มแก่ละนะ ปาเข้าไป26!!!! นายก็ใช่ย่อยจะสามสิบอยู่รอมร่อแล้ว ขอบคุณที่พาไปตระเวนกินทั่วราชอาณาจักร เหนื่อยเหมือนกันแต่สนุกดี... ก็อย่างที่บอกแต่แรกนั่นแหละ ไม่เคยคิดตั้งแต่แรกว่าจะชอบนายเลยนะเนี่ยะ แต่เหตุการณ์มันเปลี่ยนไปก็เพราะนายใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยของเรา ทำให้วันเหงาๆที่มีอยู่ทุกวัน เป็นวันสดใสขึ้นมาหน่อย เปิดใจรับนายทีละนิดละกัน ไม่อยากรีบเดี๋ยวพลาด ยังไงนายก็สนใจใยดีเราอยู่แล้วทุกวันนี่นา การเงียบหมายถึงยอมรับ เดี๋ยวจะให้คำตอบหลังปีใหม่ละกัน ว่าเราสองคนจะเป็นอะไรได้มากกว่าคำว่า "พี่ที่สนิท" หรือป่าว ลองดูซักตั้งละกัน... เอาใจเราแบบนี้ไปนานๆนะ เราชอบ... ปล.ข้าวหมูอบที่มีนายแย่งกินเนี่ยะมันอร่อยกว่าทุกวันเชียวแหละ  ............ เธอจะลืมไหม25-12-2006 เสียงกระซิบของเธอ ยังก้องในหูของฉันเรื่อยไป และไม่เคยลบเลือนจากใจฉัน แค่คำพูดเบาๆ ก็มีความหมายมากมายทุกคำ และมันมีค่าเกินกว่าจะหลงลืม แต่ถ้าต้องมีวันหนึ่ง เราบังเอิญต้องลาจาก อยากรู้จะเกิดอะไรถ้าต้องอยู่ห่างกันนานๆ เธอจะลืมคำพูดของเธอหรือเปล่า ที่บอกว่ารักฉัน เธอจะลืมมันไหมเมื่อเราต้องห่างไกลแสนไกล เธอจะลืมไหม เธอจะลืมไหม สำหรับฉันไม่เคยลืม ไม่มีวันที่ฉันจะเป็นอื่นไป เธอเหมือนกันไหม ไม่ต้องให้สัญญา ว่าเราจะยังรักกันจนกว่า ตราบดินและฟ้าจะดับสลาย ขอแค่คิดถึงกัน เก็บฉันที่เธอว่ารักในใจ อย่าให้คนไหนมาแทนที่ฉันเลย หากว่าต้องมีวันหนึ่ง เราบังเอิญต้องลาจาก อยากรู้จะเกิดอะไรถ้าต้องอยู่ห่างกันนานๆ ถ้าเธอนั้นมีวันเปลี่ยนไป ฉันจะทำอย่างไร ยังไม่รู้เลย อย่าเลยอย่าเปลี่ยนไป อย่าทำให้ฉันต้องใจสลาย จากคนที่รักเธอ .............. วันนี้วันคริสมาสต์... ปีที่แล้วเราอยู่ด้วยกัน ปีนี้ไม่ใช่แล้ว.. พิมคิดถึงคุณจัง พิมไม่เคยลืมความรู้สึกระหว่างเลย พิมไม่รู้สึกเสียใจที่ถอนหัวใจแล้วจากมา ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปแต่ความทรงจำยังอยู่ ความทรงจำดีๆระหว่างเราสองคน จะบอกซักกี่ครั้งก็บอกได้.. ว่ารักคุณจัง .......... แผลสด19-12-2006 วันนี้คัตเตอร์บาดมือ ไม่ตั้งใจทำ ใจลอย... บาดมือมันก็เจ็บถึงแม้ว่ามันจะไกลหัวใจก็ตาม แต่ตอนเจ็บที่หัวใจ มันรุนแรงกว่าเจ็บภายนอกเยอะ แผลยังสด... ไม่มีใครอยากให้เกิดแผลหรอก เพราะการเกิดบาดแผลหมายถึงความเจ็บปวด ต่อให้แผลสดแห้งตกสะเก็ดกลายเป็นแผลเป็น ก็ยังรู้สึกเสียวๆเวลาไปโดนแผลเป็นนั้น แผลสดต้องใช้เวลารักษาจนกว่าจะหาย เวลาเท่านั้น คำว่าเวลาเท่านั้นจริงๆ ............ ความบังเอิญของคุณ18-12-2006 ทุกอย่างระหว่างเราเกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ บังเอิญเราคุยกันรู้เรื่อง บังเอิญที่เราจะรักกัน ทุกอย่างทั้งหมดที่ผ่านมาไม่เคยเป็นความตั้งใจเลย แต่พี่พอใจและภูมิใจเพราะมันเป็นประสบการณ์ที่ดี แม้อีก 10 ปีข้างหน้าเราสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่พี่จะไม่มีวันลืมพิมแน่นอน และพี่เชื่อว่าพิมก็ไม่มีวันลืมพี่เช่นกัน ............... ขอบคุณที่โทรมาหา ขอบคุณที่บอกเรื่องราวที่ผ่านมา ขอบคุณจริงๆ แม้จะจำไม่ได้ทุกประโยค แต่จำความรู้สึกตอนได้ยินได้ ขอบคุณที่คุณโทรมาหา อยากบอกว่าคุณเป็นคนที่พิมรู้สึกดีเสมอที่อยู่ด้วย คิดถึงคุณ.... ทั้งที่รู้ว่าเราเป็นได้แค่คนเคยรักกันเท่านั้นเอง ............... หัวใจต่างจากกระดาษ13-12-2006 วันนี้ครบรอบวันตายของพ่อ ตื่นตั้งแต่ตี5 ออกไปวัดไปทำบุญ ถวานสังฆทาน เหมือนเวลามันผ่านไปเร็วนะ เผลอแว๊บเดียวพ่อไม่ได้อยู่กับเรามา 18 ปีแล้ว ที่ผ่านมาอยู่กับแม่ มีความสุขดีอาจจะเหงาบ้างเวลาที่นึกถึงพ่อ ไม่เป็นไรแม่เติมเต็มให้ทุกส่วนแล้วนี่เนอะ *-*..... ............... ไม่ต้องการเวลาจากคุณแล้ว เพราะที่เรียกร้องมันเป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบ ไม่ให้ความสำคัญกันเหมือนก่อนก็เพราะเราไม่เหมือนเดิมกันไงล่ะ คิดมากทำไม ในเมื่อเกิดมาจากท้องแม่คนเดียว ก็อยู่คนเดียวได้ ก่อนจะมารู้จักกันก็อยู่ตัวคนเดียว เพียงแค่ช่วงไม่กี่ปีที่รู้จักกันเท่านั้นแหละ ที่มีคุณเพิ่มเข้ามาในความรู้สึก... กลายเป็นความผูกพัน... ที่ถามมาเมื่อวันก่อนเกี่ยวกับเรื่องนั้นน่ะมีคำตอบให้แล้วนะ คำว่านั้นของเรามีความมหมายสั้นๆ ว่า เยื่อใย เข้าใจมั้ย หัวใจนะไม่ใช่กระดาษจะมาตัดกันง่ายดาย เชอะ ............ คำคำเดียว12-12-2006 ทำไมฉันถึงต้องการเวลาจากคุณมากมายขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนตอนเราคบกัน ฉันไม่ได้ต้องการให้คุณเอาเวลามาแบ่งให้ คงเป็นเพราะเราเจอกันทุกวัน ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ วันนี้โทรไปหาคุณมา จะถามเรื่องอะไรนิดหน่อย คุณบอกคุณยุ่ง.. เดี๋ยวจะโทรกลับ รู้สึกน้อยใจ... ลืมตัวไปว่าเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน เวลา... แค่คำคำเดียวทำเอาคิดมากไปทั้งวัน ตอนที่คุณมีเวลาให้ไม่เคยสนใจ ไม่ให้ความสำคัญ ตอนนี้คุณไม่มีเวลาให้แล้ว ไม่มีแล้วจริงๆ ............. ส้มเช้ง10-12-2006 วันนี้วันเกิดส้ม ส่ง mms ไปอวยพรเรียบร้อยแล้ว เพิ่งเจอส้มตอนกลับบ้านที่นครสวรรค์ ส้มยังตัวเล็กน่ารักเหมือนเดิม ส้มเกิดวันที่รัฐธรรมนูญ ฉันเกิดวันเด็ก ส้มแก่กว่าเรา 1 เดือนเต็มๆ แต่ตัวเล็กจิ๋วเดียว ขอให้ส้มมีความสุขมากๆ เป็นเพื่อนที่ดีแบบนี้ตลอดไปนะ ....................... เมื่อคืนไปเที่ยว คนเยอะมากมาย สนุกดีเหมือนกัน ได้เจอคุณ ได้เจอเพื่อนคุณ ดูเหมือนไม่เลิกกันเลยนะ แต่สำหรับฉันแล้วคุณคือเพื่อนที่สนิทที่สุด ขอบคุณที่เข้าใจความรู้สึกมาโดยตลอดนะคะ ........ หนึ่งสัปดาห์3-11-2006 เช้าวันอาทิตย์... เงียบเหงาพิกล จากกันได้ 1 สัปดาห์เต็มเพิ่งจะได้คุยกันเมื่อคืนวันพฤหัสเอง ทำใจนานกว่าจะตัดสินใจเจอคุณให้คุณพาไปกินข้าว ข้าวต้มร้านเดิม.. โต๊ะเดิมที่เคยนั่ง.. อาหารชุดเดิม.. แต่หัวใจของฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว.. ความรู้สึกมันเปลี่ยนไป คุณบอกว่าที่ฉันฝืน จริงๆแล้วคุณคิดว่าฉันแค่เหนื่อยกับการปรับตัว คุณบอกว่าที่ฉันขอเลิก จริงๆแล้วฉันแค่อยากอยู่ห่างๆกับคุณเท่านั้น ทำไมคุณคิดแบบนั้นล่ะ??? ในเมื่อเหตุผลที่เคยบอกไปมันคือความจริง ความจริงที่คิดไตร่ตรองมาดีแล้ว บอกไปทั้งที่รู้ว่าใจเราต้องเจ็บ ก็กล้าที่จะบอกเพื่อยุติความสัมพันธ์ หันกลับมารักกันแบบพี่น้อง สบายใจดี.. ไม่ฝืน เราคุยเรื่องทั่วไป คุณเล่าช่วง 1 สัปดหาที่เราห่างกันไป คุณยังดำเนินชีวิตปกติ ไม่คิดว่าเลิกกับฉัน คิดแค่เพียงฉันเหนื่อย จึงขอห่าง คุณคิดว่าเรายังรักกัน... อะไร?? ทำไมคุณคิดแบบนั้นล่ะ ทำไมคิดว่าเราไม่เลิกกัน ผิดกับฉัน.. ฉันคิดว่าเราเลิกกันจริงจัง คิดว่าเราปรับความรู้สึกกันแล้ว ฉันทรมานกับการคิดถึงคุณ ไม่รับสายที่คุณโทรมา.. ไม่โทรกลับ ไม่สนใจ.. ไม่วุ่นวาย.. ไม่ไปออฟฟิต.. ไม่ไปหาป๊ากับม๊าคุณ.. ไม่ทำอะไรเลย อยู่เฉยๆให้ความคิดถึงมันทำร้ายหัวใจ เดียร์บอกว่า เมื่อเราตัดสินใจทำอะไรลงไป ควรเคารพการตัดสินใจและทำตัวให้เข้มแข็ง พยายามทำตามที่เพื่อนบอก ทำยากจัง... เจอคุณคืนวันนั้น.. อยากเดินเข้าไปกอดเหมือนเคย ทำไม่ได้ต้องห้ามใจ คุณกลับเดินเข้ามาโอบเอวเหมือนที่เคยทำ ทำตัวปกติเหมือนเคย เห็นหน้าคุณแล้วน้ำตาซึม อยากร้องไห้... แต่การที่อยู่แล้วไม่มีความสุขเต็มที่ก็ยุติความสัมพันธ์กลับมาเป็นพี่น้อง ก็สบายใจดี.. ตอบอย่างจริงจังว่าสบายใจดี คุณบอกว่าความรู้สึกของคุณเหมือนเดิมทุกอย่าง ฉันพร้อมเมื่อไหร่ให้กลับมาคบกัน แต่ตอนนี้ขอทำตัวเหมือนเดิม ไม่อยากเปลี่ยนแปลงการกระทำ อยากเจอฉันเหมือนที่เคยเจอ อยากไปดูหนังเหมือนที่เคยดู อยากไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนเดิม ส่วนฉัน???????? แบบพี่แบบน้อง.. ใจสั่งให้ทำแบบนั้น ............. .......30-11-2006 ไม่สบายใจ อยากร้องไห้ อยากมีใครสักคน คิดถึงคุณ ...... แค่ได้คิดถึงคุณ29-11-2006 การคิดถึงใครสักคนนี่มันทรมานนะ เราควรเคารพการตัดสินใจของตัวเราเอง ไม่ควรเก็บมาคิดเสียใจในอดีต.. ที่ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้ เมื่อไหร่ที่คิดถึงแล้วเป็นสุข ไม่ทรมานจากการคิดถึง นั้นแหละ... คือวันที่เราเข้มแข็ง ........... ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ เท่ากับความรู้สึก ที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ นั่นคือความรู้สึก ที่ดีที่ฉันคอยอยู่เสมอ ขอบฟ้าที่เรานั่งมอง คราวนั้นยังมีความหมาย ต้นไม้ลำธารยิ่งมอง ยิ่งคิดถึงเธอมากมาย ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ และก็ยังเสียดาย กับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง และทุกครั้งก็ยังแอบมีน้ำตา ยิ่งเวลารู้สึก ไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้ และจะคิดถึงเธอตลอดไป .......... ขอบคุณความรักระหว่างเราที่เกิดขึ้น เราจะคิดถึงกันคุณบอกไว้แบบนี้ ........... เต๋อ27-11-2006 เมื่อวานได้คุยกับเต๋อ.. เต๋อเป็นคนที่ทำหนังสั้นประกวดใน Fat Flim ได้รางวัล Popular Vote จากหนังที่เต๋อทำจากความรู้สึกจริงๆ หนังของเต๋อ พูดถึงปะป๊า ที่ทำหนังเรื่องนี้เพราะอยากคุยกับป๊า เต๋อจบจุฬา เพิ่งเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อเดือนกรกฎาคม เราคุย msn กับเต๋อนานๆที เมื่อวานเต๋อเข้ามาทักเพราะเห็นว่าเราไม่ตั้ง busy เราเห็นเต๋อตั้ง busy เราก็ไม่ทักเพราะเกรงใจเต๋อ คุยกันเมื่อวานได้รู้อะไรหลายๆเรื่องที่ไม่เคยรู้ เหมือนกับเต๋อที่รู้เรื่องของเราเช่นเดียวกัน มิตรภาพที่หายไปนานก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ.... ............ กลับมาใช้ชีวิตเช่นเคยคือการทำอะไรคนเดียว ทำอะไรด้วยตัวเอง อย่างที่เคยรู้สึกว่า.. ต่อให้มีคนเข้ามาในชีวิตเรามากมายแค่ไหน เราก็ต้องอยู่คนเดียวทุกที ความสัมพันธ์หยุดลงแค่นั้น ไม่มีการพัฒนา ไม่มีการสานต่อเพิ่มเติม เราสองคนจากกันด้วยดี มีเหตุผลที่ต่างฝ่ายต่างต้องการให้เป็นไป ขอบคุณสำหรับการที่เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน คุณบอกตั้งแต่เริ่มคบกันว่า ต่อให้เราเลิกกันไป เราก็ยังคุยกันเหมือนเดิม ไม่มีวันไหนที่จะลืมช่วงเวลาดีๆระหว่างเรา และคุณก็คิดว่าฉันไม่ลืมมันเช่นกัน ใช่... ทุกอย่างเก็บเข้าความทรงจำแล้ว ความทรงจำที่ดีซะด้วย ในความทรงจำมีแต่ภาพที่สวยงาม เต็มไปด้วยความผูกพันของผู้ชายและผู้หญิงคู่หนึ่ง ไม่ร้องไห้.. ไม่เสียน้ำตา.. ไม่เจ็บใจ.. ไม่เจ็บปวด.. นี่คือความรู้สึกที่แท้จริง ณ ปัจจุบัน เหลือแต่ความงดงามของความรู้สึกระหว่างเรา ขอบคุณ คนที่ฉันรักในอดีต ตอนนี้ฉันก็รักแต่เป็นความรักอีกแบบหนึ่ง ขอบคุณ ความรักที่พาคุณมาเจอฉัน ทำให้เราได้เรียนรู้ซึ่งกัน ............. |
|
|
